Beste games van dit moment – deel 41 (herfst 2026)

Star Fox

Ontwikkelaar Velan Studios brengt met Star Fox voor de Nintendo Switch 2 opnieuw een remake van Star Fox 64 uit. De opzet fungeert traditiegetrouw als demonstratie van de hardware. Inhoudelijk blijft het fundament na dertig jaar grotendeels ongewijzigd: het verhaal en de afzonderlijke levels zijn bekend terrein, al is er een korte proloog over de vader van Fox McCloud toegevoegd en reageren tussenfilmpjes op opgelopen schade aan het ruimteschip.

Visueel zet het spel wel stappen vooruit. De omgevingen tonen veel detail en de personages ogen expressiever. Je kunt kiezen tussen een soepele, moderne besturing of een traditionele opzet met ondersteuning voor de klassieke N64-controller (die Nintendo uitbracht voor de Switch 2). Hoewel een doortocht slechts een uur duurt, zorgen geheime routes en alternatieve missies voor herspeelbaarheid. Wie meer uitdaging zoekt, kan terecht in de missies met specifieke opdrachten of de hogere moeilijkheidsgraad.

Naast het solospel toont een online multiplayer voor acht spelers de netwerkmogelijkheden van het platform. Twee teams van vier piloten strijden om doelstellingen, al raakt het aanbod met slechts drie vliegkaarten en weinig ontgrendelbare extra’s snel uitgeput. Technische snufjes zoals camerakoppelingen met augmented reality en muisbediening voelen vooral aan als gimmicks, terwijl toevoegingen zoals een cockpitperspectief en het delen van de spelervaring via Gameshare veel leuker zijn.

Ondanks de grafische modernisering en solide besturingsopties ontbreekt het aan echt nieuwe planeten of personages. Het resultaat blijft daardoor steken in een verzorgde heruitgave van een beproefd concept, zonder de stap te zetten naar een volwaardig nieuw hoofdstuk.

Rhytyhm Paradise Groove

Na ruim tien jaar wachten brengt Nintendo met Rhythm Paradise Groove de ritmeserie wederom naar een thuisconsole. Het spel vormt waarschijnlijk het laatste wapenfeit van de originele Switch en biedt de toegankelijke gameplay die fans gewend zijn. Met simpele besturing, waarbij vaak alleen de A-knop nodig is, speel je op de maat van de muziek uiteenlopende minigames. De singleplayer telt tachtig ritmespellen, verdeeld over twintig overzichtelijke remixen. Wie goed presteert en de smaak te pakken heeft, kan extra content vrijspelen.

Een opvallende toevoeging is Beatspell, een korte rpg-modus waarin je spreuken afvuurt op het ritme van de muziek. Om hierin vorderingen te maken, moet je perfecte scores behalen in de reguliere levels. Dat stimuleert enerzijds om je vaardigheden te verbeteren, maar kan tegelijkertijd voor frustratie zorgen als je simpelweg het rpg-onderdeel wilt voltooien. Het balans is hierin lastig, maar de boodschap is duidelijk: je moet beter je best doen. En daar is niets mis mee.

Om perfecte scores te halen, dien je wel geduld op te brengen. Sommige levels maken gebruik van een perspectief dat het inschatten van de juiste timing bemoeilijkt. Daarnaast kan er op een televisie lichte vertraging optreden, waardoor de actie niet synchroon loopt met de deuntjes. Overschakelen naar de handheldmodus helpt om dat probleem te verhelpen. De kleurrijke grafische stijl, die sterk aan WarioWare doet denken, komt overigens op beide manieren goed tot zijn recht.

Naast de solomodus bevat het pakket een multiplayer voor maximaal vier personen met dertig exclusieve uitdagingen. Hier draait het vaker om reflexen dan puur om het ritme, wat steevast resulteert in chaotische speelsessies. Het maakt het geheel tot een sterke afsluiter voor de eerste Switch-generatie, waarmee Nintendo bewijst dat simpele knoppen en een ijzersterke cadans nog altijd zorgen voor enorm veel speelplezier.

Splatoon Raiders

Splatoon Raiders gooit de vertrouwde competitieve speler-tegen-speler-gevechten (PvP) van de serie overboord en kiest in plaats daarvan voor een uitgebreid PvE-avontuur (player-vs-environment). Waar de verhaalmodi in eerdere delen vaak aanvoelden als veredelde tutorials, biedt deze game een volwaardige ervaring waarin je het alleen of in co-op opneemt tegen golven vijanden om schatten te verzamelen.

Personalisatie speelt hierbij een centrale rol. Je bepaalt zelf je uitrusting, van het type verfwapen tot specifieke upgrades, relieken en rugtanks met speciale aanvallen. Bovendien word je bijgestaan door een robotpartner die helpt bij het verzamelen van grondstoffen en gevechten. Hoewel de game qua genre geen vernieuwingen biedt, vormt dit toch een sterke basis. De levels bestaan uit losstaande eilanden die je in korte sessies van vijf tot vijftien minuten uitspeelt. Een overkoepelend levelsysteem houdt de progressie in balans door tijdelijke limieten te stellen aan het verbeteren van bepaalde statistieken.

Wanneer je online met maximaal drie anderen speelt, schaalt de moeilijkheidsgraad automatisch mee met grotere en sterkere groepen vijanden. Het uitnodigen van medespelers en het inspringen in andermans sessies verloopt daarbij opvallend soepel. De dynamiek lijkt in de praktijk sterk op een flink uitgebreide versie van de Salmon Run-modus uit eerdere Splatoon-games, mocht je daar bekend mee zijn.

Die focus brengt op de lange termijn wel een nadeel met zich mee. Doordat je continu dezelfde cyclus van eilandhoppen, vechten en loot verzamelen doorloopt, treedt er na verloop van tijd herhaling op en mist het spel afwisseling door het gebrek aan andere spelmodi. Desondanks weet Splatoon Raiders moderne looter-shooter- en roguelike-elementen succesvol te combineren in de herkenbare wereld, waardoor het dit genre op een overzichtelijke manier openbreekt voor een heel nieuw publiek.

Marvel Tokon Fighting Souls

Met Marvel Tokon: Fighting Souls zet ontwikkelaar Arc System Works de toegankelijke lijn van Dragon Ball FighterZ voort. Waar vechtspellen vaak een hoge instapdrempel hebben, neemt deze game die barrière grotendeels weg. Het resultaat is een tagteamfighter met Marvel-personages waarbij je een team van vier vechters samenstelt. Doordat speciale aanvallen aan één knop zijn toegewezen en combo’s eenvoudig te vormen zijn, heb je de besturing binnen enkele minuten in de vingers.

Deze basisvaardigheden leer je het beste in de verhaalmodus, die voornamelijk als tutorial fungeert. Tijdens de gevechten stimuleren bonusdoelen je om nieuwe technieken toe te passen. Helaas stelt het verhaal rondom een buitenaards toernooi weinig voor en voelt de modus onafgewerkt. Vier van de vijf campagnes zijn nagenoeg identiek en het plot wordt vooral via statische stripverhalen verteld, in plaats van de toffe animaties.

Achter de simpele besturing schuilt wel degelijk diepgang. De arcademodus is een uitstekende plek om vlieguren te maken en te experimenteren met teamopstellingen en synergie. Zodra je vervolgens online de competitie aangaat, blijkt dat spelinzicht, timing en positionering cruciaal zijn. Omdat ingewikkelde knoppencombinaties ontbreken, zit de besturing je nooit in de weg. Hierdoor voelt een verliespartij eerlijk; je tegenstander paste simpelweg een betere tactiek toe.

De kracht van de game ligt dan ook puur in het vechtsysteem. De presentatie en omvang van de verhaalmodus vallen tegen, maar tijdens de gevechten ontstaat er een sterke balans. Nieuwkomers kunnen meteen meedoen dankzij de lage instapdrempel, terwijl ervaren spelers genoeg strategische ruimte vinden om hun vaardigheden te blijven verfijnen.

Heave Ho 2

In Heave Ho 2 slinger je opnieuw met vrienden over bodemloze ravijnen. Ontwikkelaar Le Cartel Studio pakt het vertrouwde concept van het origineel en trekt de chaos naar een nog hoger niveau. Je bestuurt nog steeds een simpel wezentje dat enkel uit een hoofd en twee lange armen bestaat. Door de schouderknoppen in te drukken, grijp je de handen van je medespelers vast om samen een levende brug te vormen en het einde van het level te bereiken.

Waar het eerste deel vooral leunde op zwaartekracht, voegt het vervolg obstakels toe die je samenwerking zwaar op de proef stellen. Je trotseert nu harde windstromen, klevende muren en trampolines die je team met een rotvaart de lucht in schieten. Goed overleg vormt hier de sleutel tot succes. Als één iemand te vroeg loslaat, stort heel de groep gillend de afgrond in.

Om de gekte compleet te maken, verdubbelt het spel het maximale aantal spelers. Je smeedt nu met acht personen tegelijk een ketting van armen en benen. Verder bouw je in een nieuwe editor eigenhandig complexe hindernisbanen, die je vervolgens via internet met de rest van de wereld deelt. Je test hiermee elkaars vaardigheden en geduld tot het uiterste.

Heave Ho 2 levert precies wat je van een dergelijke partygame verlangt: meer levels, luidruchtige speelsessies en onvermijdelijke communicatiefouten. Je hebt maar twee knoppen nodig om bizarre acrobatische toeren uit te halen. Het spel garandeert avonden vol gelach, zolang je teamgenoten tenminste op het juiste moment doorknijpen — en ook een beetje tegen grappen en grollen kunnen.

Xenoblade Chronicles 2 - Nintendo Switch 2 Edition

De komst van Xenoblade Chronicles 2 naar de Nintendo Switch 2 lost de technische tekortkomingen van het origineel op. Waar de wereld van Alrest in 2017 leed onder een lage resolutie en haperende framerates, zorgt de vernieuwde hardware voor scherpe omgevingen en stabiele prestaties. Hierdoor komt de gigantische spelwereld goed uit de verf zonder dat de techniek het overzicht verstoort.

Aan die vloeiende basis is extra content toegevoegd, zoals nieuwe outfits, de Rare Blade MOMO en de Merc Assault-modus waarin ke maximaal zes blades kunt besturen. Hoewel dit een frisse afwisseling biedt voor terugkerende spelers, verandert het de kern van het hoofdspel niet. Zodra de technische barrières namelijk wegvallen, komen de oorspronkelijke ontwerpfouten juist extra sterk naar voren.

Het voornaamste knelpunt blijft de tergend trage introductie van het gevechtssysteem. Het duurt tientallen uren voordat alle mechanieken beschikbaar zijn en het geheel echt gaat werken. Wanneer de actie eenmaal losbarst, ontstaat er bovendien een forse overdaad aan audioprikkels. Visueel oogt de game door de hardware-upgrade rustiger, maar de personages, geluidseffecten en bombastische muziek schreeuwen nog altijd onafgebroken door elkaar heen.

Voor fans van het origineel is dit dankzij de grafische sprong veruit de beste manier om het avontuur te beleven. Wie destijds echter afhaakte op de wisselvallige pacing en chaotische gevechten, zal merken dat krachtigere hardware de fundamentele eigenschappen niet heeft opgelost en de game nog altijd hetzelfde geduld eist.

Hot Wheels Infinite Rush

In Hot Wheels Infinite Rush ruil je de afgesloten plastic racebanen in voor een open wereld. Je scheurt met bekende speelgoedauto’s door een groot huis of bijvoorbeeld een overwoekerde achtertuin. De schaal geeft alles een uniek perspectief; een alledaagse bank vormt plotseling een torenhoge hindernis en een rondslingerende tuinslang fungeert als een verraderlijke bocht. Ontwikkelaar Milestone laat de strikte racelijnen los en moedigt je aan om zelf hierin de snelste routes te ontdekken.

Tijdens de races draait alles om snelheid en behendigheid. Je drift door scherpe bochten om je boostmeter te vullen en lanceert jezelf over schansen om in de lucht capriolen uit te halen. Het besturingsmodel voelt vergevingsgezind aan, waardoor je de auto’s makkelijk onder controle houdt. Toch vereist het winnen van races inzicht in de omgeving. Je zoekt constant naar verborgen afsnijroutes onder kasten door of gebruikt rondslingerend speelgoed als geïmproviseerde springschansen om je tegenstanders te slim af te zijn.

Naast het racen bouw je zelf complexe parcoursen. De iconische oranje baandelen klik je gewoon aan elkaar vast, dwars door de bestaande kamers heen. Je bepaalt helemaal zelf waar je loopings, versnellers en obstakels plaatst. Het bouwsysteem werkt intuïtief en laat je jouw creaties vlot online delen met andere spelers. Zo heb je altijd toegang tot een eindeloze stroom aan nieuwe uitdagingen.

Door races te winnen en stunts uit te voeren, verdien je in-game valuta. Hiermee ontgrendel je nieuwe voertuigen uit verschillende tijdperken van het speelgoedmerk. Het verzamelen werkt motiverend, want elk autootje heeft eigen statistieken en een uniek uiterlijk. Voor liefhebbers van arcaderacers biedt Hot Wheels Infinite Rush al met al een herkenbare, speelse zandbak.

Fire Emblem: Fortune's Weave

In Fire Emblem: Fortune’s Weave stuur je een groep huurlingen door een door oorlog verscheurd continent. Ontwikkelaar Intelligent Systems voegt dit keer een tijdmechanisme toe aan de bekende tactische formule. Je bezit daardoor de kracht om de draden van het lot aan te passen. Dat betekent dat je foute beslissingen tijdens veldslagen ongedaan maakt of een verhaallijnen een andere kant op stuurt. Je hebt zo veel meer controle over de afloop van het conflict.

Op het slagveld verplaats je je eenheden over een overzichtelijk rasterwerk. Je houdt daarbij rekening met het klassieke wapendriehoeksysteem, waarin zwaarden bijvoorbeeld sterker zijn dan bijlen. De nieuwe lotskrachten geven je extra strategische opties. Je bevriest vijanden tijdelijk of je creëert veilige paden over onbegaanbaar terrein. Het vereist dat je goed nadenkt over elke stap, want je tegenstanders maken net zo goed gebruik van magische vallen en verrassingsaanvallen. Je weegt constant af of je in de aanval gaat of je troepen verdedigt.

Tussen de gevechten door trek je je terug in een uitgestrekt basiskamp. Hier smeed je banden met je medestrijders door samen te trainen, maaltijden te koken of simpelweg gesprekken te voeren. Hoe sterker de vriendschappen groeien, hoe beter de personages elkaar ondersteunen tijdens de oorlog. Ze beschermen elkaar automatisch of voeren krachtige duo-aanvallen uit. Je investeert daarmee niet alleen in het verhaal, maar je beïnvloedt ook je overlevingskansen op het strijdtoneel. En dat kan echt het verschil maken.

Het vertakkende verhaal moedigt je aan om het avontuur meerdere keren te spelen. Je ziet de gevolgen van je keuzes duidelijk terug in de levens van de personages en de toekomst van de spelwereld. Fortune’s Weave combineert zo diepe tactische gevechten met een sterk sociaal element. Je smeedt letterlijk je eigen lot.

Wolverine

Met Wolverine zet ontwikkelaar Insomniac Games een merkbaar duisterdere en rauwere stap na hun eerdere superheldenspellen. Je stapt in de schoenen van Logan en reist af naar schimmige locaties, zoals de criminele onderwereld van Madripoor. Het avontuur laat de gigantische openwereldstructuur varen en kiest bewust voor brede, afgebakende levels. Dat zorgt voor een strak verteld verhaal waarin je constant vooruit blijft gaan, zonder dat talloze zijmissies het tempo vertragen.

Tijdens de gevechten merk je onmiddellijk het verschil met andere actiegames. Wolverine vecht als een roofdier. Je deelt harde klappen uit met zijn iconische adamantium klauwen en scheurt soepel door groepen vijanden heen. Omdat Logan over een onnatuurlijke genezende factor beschikt, verstop je jezelf nooit achter dekking. Het spel dwingt je juist om vol in de aanval te gaan. Hoe agressiever je speelt, hoe sneller je jouw gezondheid herstelt. Dat creëert een krachtig ritme waarin ontwijken, pareren en uithalen naadloos in elkaar overlopen.

Tussen de actie door gebruik je Logans dierlijke zintuigen om sporen te volgen en je omgeving te analyseren. Je zoekt in de uithoeken van de levels naar verborgen materialen waarmee je jouw vaardigheden verder aanscherpt. Grondig speurwerk beloont je met nieuwe technieken, waardoor je de gevechten steeds meer naar je eigen hand zet. Insomniac levert een volwassen actiegame af die de essentie van het personage uitstekend begrijpt. Je ervaart een intense, bloederige reis die nergens onnodig op de rem trapt.

Orbitals

Met Orbitals brengt ontwikkelaar Shapefarm een exclusief co-op-avontuur naar de Nintendo Switch 2. Net als in spellen als It Takes Two speel je het avontuur altijd samen en voer je asymmetrische taken uit. Het grote verschil is dat personages Maki en Omura in de basis exact dezelfde vaardigheden bezitten. Je zit daardoor niet vast aan een specifieke rol. Aan het begin van een level kies je allebei een uniek wapen, zoals een laser of een waterstraal. Dat gereedschap bepaalt wat je gedurende het level kunt doen. Na afloop kun je eventueel van wapen wisselen, als je dat wil.

Met jouw gekozen uitrusting los je samen puzzels op. In het begin trek en duw je voornamelijk objecten, maar later smelt je ijs of creëer je veilige paden over lavastromen. Soms krijg je extra hulpmiddelen, zoals een apparaat waarmee je vijanden of je partner bestuurt, of verander je tijdelijk in een gravende mol. Het spel weigert je verder bij de hand te nemen en laat je de oplossingen helemaal zelf uitvogelen. De personages maken regelmatig snuggere opmerkingen, maar geven bewust geen hints over de puzzels. Een verademing in een wereld waarin games graag alles voorkauwen.

Tijdens het spelen ervaar je een grafische stijl die sterk leunt op Japanse animatieseries uit de jaren tachtig en negentig. Zachte kleuren en opzettelijke kleurschifting rondom randen creëren een sterke retro-sfeer. Om samen te spelen hoef je bovendien maar één exemplaar van de game aan te schaffen. Via de Gameshare-functie deel je het spel gemakkelijk met je medespeler. Zelfs wanneer je allebei op een eigen console speelt, verdeelt de game het scherm in tweeën. Zo zie je altijd precies waar je partner uithangt en loods je elkaar soepel naar het einde van het level.

Blood of the Dawnwalker

Blood of the Dawnwalker draagt onmiskenbaar het DNA van The Witcher 3. Prominente ex-ontwikkelaars van die reeks bouwden mee aan het project, wat je terugziet in de Oost-Europese sfeer, de Slavische muziek en de bewegingen van hoofdrolspeler Coen. Toch gooit ontwikkelaar Rebel Wolves het roer drastisch om met een genadeloos tijdsysteem.

Je krijgt exact dertig in-game dagen om je familie uit de klauwen van een machtige vampier te redden. Vrijwel elke handeling kost kostbare uren. Je kiest zelf welke missies je oppakt, wie je helpt en hoe je vaardigheden ontwikkelt op het gebied van hekserij, zwaardvechten en vampierkrachten. Omdat ook upgrades tijd opslokken, dwingt het systeem je om keuzes te maken. Je kunt simpelweg niet alles ontdekken in één speelsessie. Het spel geeft vooraf aan hoeveel uur een actie kost, waardoor je weloverwogen beslist wat je prioriteit geeft.

Tijdens gevechten bepaal je de richting van je zwaardaanvallen en blokkades met de analoge stick. Valt de avond, dan zet je desgewenst je vampierklauwen in. Buiten de gevechten om behoud je de volledige regie over de spelwereld. Zo bepaal je zelf wanneer je het kasteel van de vampier bestormt (net zoals je in Breath of the Wild zelf bepaalt wanneer je Ganon aanvalt). Val je meteen aan, dan wacht een loodzwaar gevecht, maar je hebt ook de optie om eerst zijn volgelingen strategisch uit te schakelen.

Technisch laat het avontuur wat steken vallen. Objecten laden soms traag in, het grafische jasje oogt verouderd en het ontbreken van een specifieke kaartknop wekt lichte frustratie op. Ook de afwijkende uitspraak van namen haalt je soms uit de sfeer. Toch staat de basis ijzersterk. Een enkele doorloop duurt ongeveer 35 uur. Omdat de tijdslimiet je dwingt om verhaallijnen en upgrades te negeren, kun je vol enthousiasme een tweede speelsessie beginnen om een totaal ander pad te bewandelen.

Onimusha: Way of the Sword

Wanneer je Onimusha: Way of the Sword speelt, herken je meteen de vertrouwde basis uit het PlayStation 2-tijdperk. De focus ligt op samoerai, demonen en strategische zwaardgevechten. Vroeger draaide de actie al om getimede tegenaanvallen en het nieuwe deel bouwt daar sterk op voort. Vijanden communiceren hun aanvallen op een heldere manier, bijvoorbeeld via een blauwe gloed. Je leest hun bewegingen en reageert met een blokkade, een ontwijkende manoeuvre of een snelle parering. Zo ontstaat een vloeiend ritme waarbij verdedigen en aanvallen naadloos in elkaar overlopen. Je drukt niet zomaar wat knoppen in, maar je anticipeert continu op de acties van je tegenstanders.

Buiten de gevechten om ervaar je een balans tussen lineaire levels en vrijheid. In tempels werk je via vaste routes naar een doel, maar op de straten van Kyoto krijg je volop de ruimte om te verdwalen. Het spel beloont je nieuwsgierigheid wanneer je afwijkt van het hoofdpad. Je vindt achter gebouwen of op daken materialen en kisten waarmee je wapens en uitrusting verbetert. Soms mondt zo’n kleine verkenningstocht onverwacht uit in een gevecht met een minibaas. Kyoto ademt bovendien veel sfeer; je ziet een scherp contrast tussen schilderachtige omgevingen en de bovennatuurlijke dreiging van de Genma-demonen.

In die wereld kruip je in de huid van Miyamoto Musashi. Hij wil eigenlijk alleen zijn zwaardvechtkunst aanscherpen, maar na het bemachtigen van de Oni Gauntlet krijgt hij de verantwoordelijkheid om Kyoto te redden. Hij vervult die heldenrol met frisse tegenzin, wat hem een interessant hoofdpersonage maakt. Way of the Sword combineert zo de traditionele sterke punten van de reeks met een opener wereld en een terughoudende protagonist. Het voelt als een logische stap voor de franchise. Je speelt een game die trouw blijft aan zijn roots, maar tegelijkertijd precies laat zien hoe Onimusha in 2026 hoort te werken.

Wo Long: Fallen Dynasty Complete Edition

Tot slot hebben we het nog over Wo Long: Fallen Dynasty Complete Edition voor Nintendo Switch 2. Hierin reis je af naar een duistere, demonische versie van het oude China. Op de originele Switch ontbrak de rekenkracht voor een dergelijke veeleisende actiegame, maar de nieuwe hardware tovert de vlotte gevechten nu moeiteloos op het scherm. Je geniet van stabiele framerates, wat essentieel blijkt wanneer je bliksemsnelle aanvallen van vijanden afslaat.

Tijdens de confrontaties draait alles om agressie en feilloze timing. Je leest de bewegingen van je tegenstanders en pareert hun slagen om hun balans te breken. Sla je succesvol toe, dan vul je jouw spiritmeter om krachtige spreuken of speciale wapentechnieken in te zetten. Speel je te afwachtend, dan raak je juist zelf uit evenwicht en incasseer je flinke schade. Het vechtsysteem dwingt je om constant het initiatief te nemen en in het moordende ritme van de vijand mee te gaan.

Het uitgebreide pakket bevat het basisspel en alle drie de eerder verschenen uitbreidingen. Je krijgt toegang tot extra wapentypes, zoals de zweep en het lange zwaard, waarmee je verse gevechtsstijlen onder de knie krijgt. Tussen de bloederige slachtpartijen door verken je uitgestrekte slagvelden op zoek naar plekken om vlaggen te planten. Met elke geplante vlag verhoog je jouw moraal, waardoor je aanzienlijk sterker staat tegenover de imposante eindbazen. Je speurt bovendien in elke uithoek naar verborgen paden om zo een tactische voorsprong op te bouwen.

De hardware-upgrade pakt uitstekend uit voor liefhebbers van onvergeeflijke actiespellen. Je krijgt een uiterst vloeiende uitdaging voor de kiezen die nergens stottert of vertraagt. Wie geniet van het bestuderen van aanvalspatronen en het trainen van reflexen, haalt met het complete avontuur moeiteloos tientallen uren aan zwaardgekletter in huis.

Meer lezen?

Disclaimer: voor alle games die we testen voor het overzicht, hebben we een recensiecode of -exemplaar ontvangen. Mocht je een game missen op de lijst, dan hebben we daar geen code of exemplaar voor gekregen.

Voor meer informatie, tips en adviezen voor de zoektocht naar een nieuwe tv waar je de beste games op kunt spelen, kun je terecht in de sectie tips en adviezen. Hier lees je ook alles over een perfect audiosysteem en koopgidsen voor alle apparatuur.

Lees ook onze recensies van gameconsoles

• PlayStation Portal
• Microsoft Xbox Series X
• Sony PlayStation 5
• Sony PlayStation 4 Pro
• Nvidia Shield met Android TV
• Nintendo Switch OLED
• Microsoft Xbox One X