Wanneer je maandelijks veel, soms hele mooie producten over de vloer van de luisterruimte krijgt, kan er gemakkelijk een vorm van gewenning ontstaan. Murw worden dekt de lading niet, maar je raakt wel op bepaalde wijze gewend aan een continu hoog niveau qua weergave. Wat is het dan leuk en bevrijdend wanneer blijkt dat de twee producten van deze test mij weer helemaal wakker schudden. Iets wat ik vooraf niet had zien aankomen en wat na het uitpakken van de dozen in eerste instantie ook niet veranderde. Maar ik ga te snel, want waar hebben we het hier eigenlijk over. Het betreft een combinatie van drie apparaten van het Duitse AVM, een naam die staat voor Audio Video Manufaktur, met daarachter een enorm ervaren fabrikant. Een producent die al sinds de jaren tachtig furore maakt in het high-end, maar (gelukkig) op heel andere wijze dan we gewend zijn in dit segment.
Ondanks dat het merk – wat mij betreft volledig onterecht – nooit echt een vaste plaats op de Nederlandse markt heeft weten te veroveren, beschikt het juist over een sterk palet aan eigenschappen die uitstekend aansluiten bij de Nederlandse consument. Denk daarbij aan een degelijke, solide constructie, gespeend van overdreven tierelantijnen, een opvallend scherpe prijsstelling, een breed palet aan zinvolle mogelijkheden en een buitengewoon goede weergave. Daarmee levert het een prestatieniveau dat vanaf het eerste moment al (veel) meer is dan de som der delen. Wanneer ik inzoom op het merk zelf, heeft AVM in de loop der jaren een bijna vanzelfsprekende reputatie opgebouwd binnen de high-end scene. Toch behoort het ook qua imago niet tot de fabrikanten die zich nadrukkelijk op de voorgrond plaatsen. U kent ze wel, die merken die zwaar leunen op extravagante vormgeving of die er luidruchtige marketingcampagnes op nahouden. De uit Malsch afkomstige fabrikant werkt dan bijna bevrijdend en hanteert al vanaf de start een filosofie waarin degelijkheid, eerlijkheid, technische verfijning en langdurige muzikale bevrediging voorop staan.
Inspiration CS 2.3
Om met de Inspiration CS 2.3 (34 cm breed, 9,2 cm hoog, 32,5 cm diep en 7,1 kg zwaar) van start te gaan, blijkt het hier in eerste instantie op papier vooral om een bijzonder complete moderne alles-in-één oplossing te gaan. Denk daarbij aan een streamingplatform, DAC, cd-speler, phono-versterker, voorversterker en eindversterker. Verschillende disciplines die allemaal zijn ondergebracht in een dermate compacte en schitterend vormgegeven behuizing, dat ik in eerste instantie zelfs dacht dat ik voor de gek werd gehouden. “Hoe kan dit er allemaal in passen?” Voeg daarbij de afwerking die je verwacht van een typische Duitse kwaliteitsfabrikant en het plaatje is compleet. Het bijzondere aan deze AVM is dat de functionaliteit hier nooit het einddoel is geweest. Waar veel hedendaagse all-in-one oplossingen vooral imponeren met mogelijkheden en bedieningsgemak, blijft de muzikale overtuigingskracht vaak achter. De CS 2.3 doorbreekt dat patroon met zowel een feilloze bediening via de eigen, bovengemiddeld goed werkende app als een opvallend goede geluidskwaliteit. Maar er is meer dat verwondert. Zo ben ik zelf gevoelig op het gebied van haptiek (afgeleid van het Griekse woord voor ‘aanraken’). Wanneer een apparaat niet goed voelt, knoppen niet intuïtief reageren en/of de bediening niet klopt, staat het product bij mij direct al 1-0 achter. Ook hier laat AVM geen steken vallen en ontstaat zelfs dat ‘verheerlijkende’ gevoel dat je krijgt bij het vasthouden en bedienen van echte premium producten. Denk daarbij aan de ‘Anfassqualität’ van een Leica-camera, de cd-lade van een Accuphase-speler of de aluminium ventilatieroosters in de hogere klasse Mercedes-modellen.
Techniek
Wanneer ik de kap verwijder en ik inderdaad een vol maar wel mooi strak opgebouwd binnenwerk ontwaar, blijkt de interne versterking te zijn opgebouwd rond een klasse D eindtrap. Deze weet een vermogen van circa 140 watt per kanaal aan 4 ohm te leveren. Een waarde die niet alleen ruim voldoende is om de meest gangbare luidsprekers probleemloos aan te sturen, maar ook goed past binnen de gebruikswaarde van dit concept. Voor de digitale conversie maakt AVM gebruik van een hoogwaardige ESS Sabre DAC-architectuur. Deze wordt aangevuld met AVM’s eigen X-Stream Engine en de zelf ontwikkelde RC X-app. Dit stukje software blijkt uitgebreider dan gemiddeld en werkt bovendien heerlijk snel en probleemloos. Mede hierdoor kan de CS 2.3 niet alleen lokale bronnen en cd weergeven, maar ook een breed scala aan streamingdiensten zoals Qobuz, Tidal en Spotify ondersteunen. Ook kan de muziek via AirPlay worden aangeleverd, is er Bluetooth-connectiviteit aanwezig en wordt Roon Ready ondersteund. Terwijl de opgeruimde voorzijde wordt gesierd door een dimbaar monochroom OLED-display met geïntegreerde aanraaksensoren, een cd-sleuf met Teac cd-loopwerk, een 3,5 mm jackplug voor hoofdtelefoongebruik, drie kleine bronkeuze toetsen en een fraai verzonken (analoge) volumeregelaar, is de achterzijde veel drukker bezet. Daar zie ik ook de cinch (RCA) aansluitingen voor de phonotrap.
Phono
Want de CS 2.3 is niet alleen digitaal breed uitgerust, maar blijkt ook op analoog vlak serieus werk van zijn phono-sectie te hebben gemaakt. AVM heeft hier een volwaardige MM/MC-phonotrap geïntegreerd, met een nette 47 kOhm belasting voor MM en voldoende gain en lage ruisvloer voor MC-elementen met een lagere output. Bijzonder is daarbij dat AVM in de verpakking zelfs een reeks afsluitweerstanden meelevert, waarmee de MC-belasting naar (klankmatige) wens kan worden afgestemd. Belangrijk is dat het volledige signaal in het analoge domein blijft en dus niet tussentijds wordt gedigitaliseerd. Iets wat in deze klasse nog wel eens anders wordt benaderd. In de praktijk resulteert dat in een phonotrap die niet als willekeurige extra functionaliteit is toegevoegd, maar meer als een zorgvuldig mee-ontworpen onderdeel van het totaalgeheel.
Digitaal
Op het gebied van digitale aansluitingen laat de CS 2.3 eveneens weinig te wensen over. Aan de achterzijde vinden we meerdere digitale ingangen, waaronder tweemaal coaxiaal en tweemaal optisch. Een opzet die direct duidelijk maakt dat AVM deze machine niet als beperkte alles-in-één oplossing heeft benaderd, maar als volwaardig centraal punt voor uiteenlopende digitale bronnen. Naast deze S/PDIF-ingangen beschikt de CS 2.3 uiteraard ook over een netwerkverbinding voor streaming via AVM’s eigen X-Stream Engine, aangevuld met USB-aansluiting voor lokale digitale bronnen. In de praktijk betekent dit dat vrijwel elke gangbare digitale bron probleemloos kan worden aangesloten, zonder dat er direct behoefte ontstaat aan externe schakelingen of omwegen. Alles is aanwezig, logisch gegroepeerd en functioneel zonder overdaad, precies zoals dat past in de logische en consistente benadering van deze serieuze Duitse fabrikant. Verder is er ook nog een reeks cinch aansluitingen zichtbaar voor twee analoge bronnen en een pre en line uit. Het enige wat mijn wenkbrauwen doet fronsen zijn de miniatuur luidsprekerconnectoren. Met veel kunst en vliegwerk zou je er kleine spades onder kunnen krijgen, maar feitelijk zijn ze vooral geschikt voor banaanstekkers. Het complete pakket wordt tenslotte gecompleteerd door een opmerkelijk fraaie, massief aluminium afstandsbediening. Mooi en sierlijk van formaat, geborstelde afwerking, kleine zwarte knopjes met een precies drukpunt en een overzichtelijke lay-out. Super!
MA 30.3 MK III
Waar de CS 2.3 zich nog nadrukkelijk als een fraai gestileerd alles-in-één apparaat laat zien, komt de MA 30.3 MK III duidelijk conservatiever en meer als een traditioneel high-end product over. Maar het gaat in dit geval nog verder en er is zelfs sprake van ‘merk erfgoed’. Want het oorspronkelijke ontwerp heeft zijn oorsprong al in de jaren tachtig en is in de jaren daarna tot heden, alsmaar verder verfijnd. Ook anno 2026 is het nog steeds een relatief compacte maar solide gebouwde mono eindversterker, die in klasse A/B is opgebouwd en die gebruikmaakt van een MOSFET-uitgangstrap. Goed voor een uitgangsvermogen van 300 watt aan 4 ohm. Dat lijkt misschien niet zoveel, maar achter deze cijfers schuilt wel een forse voeding met een 550 VA ringkerntransformator en een totale buffercapaciteit van ruim 40.000 µF. Vergeet niet dat we hier de hele tijd over slechts één kanaal spreken en het geen stereomodel is. Voor maximale prestaties houdt AVM verder de voeding van de stuur- en eindtrappen strikt gescheiden. Belangrijk in de context van deze combinatie, is dat de CS 2.3 en de MA 30.3 MK III niet uit dezelfde productseries afkomstig zijn. Waar de CS 2.3 deel uitmaakt van AVM’s moderne alles-in-één benadering binnen de Inspiration-lijn, komt de MA 30.3 MK III uit een meer traditioneel georiënteerde filosofie van losse en krachtige eindversterkers. Twee verschillende vertrekpunten maar zoals tijdens het luisterdeel blijkt, opmerkelijk goed op elkaar afgestemd. Ook qua aansluit- en bouwfilosofie blijft het nobele Duitse merk trouw aan zijn eigen ontwerpfilosofie. Zo is de MA 30.3 MK III zowel volledig symmetrisch als single-ended te gebruiken. Daarbij voorzien van zowel solide luidspreker connectoren als XLR- en RCA-ingangen en met gezien de handzame afmetingen (23 cm breed, 13,2 cm hoog en 37,5 cm diep), een opvallend substantieel gewicht van 12 kilo per mono eindversterker.
Luisteren AVM CS 2.3 met MA 30.3 MK II
Omdat Garmt graag wil horen of alles naar behoren werkt, besluiten we de set direct uit de doos aan te sluiten en al in koude toestand voor het eerst te beluisteren. De all-in-one heeft al eerder gespeeld, terwijl de twee mono eindversterkers zelfs nog hagelnieuw zijn. Wat kun je van zo’n start eigenlijk verwachten. Nieuwe apparaten klinken vaak nog stroef, mechanisch, vlak en ingesnoerd. Net of het allemaal nog niet wil of op zijn plaats valt. Dus dat is ook min of meer de verwachting die ik in eerste instantie heb. Ik trap af met een bijzonder album van de Deense jazz en fusiondrummer Emil de Waal genaamd Mane. Een man die niet vies is van experimentele pop en die in de Zweeds-Deense multi-instrumentalist, componist en producer Gustaf Ljunggren, een muzikale tegenhanger heeft gevonden. Wanneer ik start met het melancholisch openende en laten pulserende nummer Donjoy, zijn zowel ik als ook Garmt meer dan aangenaam verrast. Dit kan niet waar zijn!
Een stereobeeld wat zich tot ver buiten en achter de Master Contemporary C luidsprekers uitstrekt met grip in het laag dat niet alleen strak en beheerst is, maar zelfs nu al luchtig is en heel fraai toonvast opereert. Wanneer het nummer gestaag steeds verder opbouwt en bijna opent als een mooie bloem, drukt de complexiteit het trio niet in het defensief, maar blijven rust, overzicht en schoonheid volledig overeind. Wauw, dit is echt indrukwekkend zeg en dat voor ongeveer 10.000 euro voor alle drie de apparaten tezamen! Ook Garmt kan er niet over uit dat het meteen al zo goed en compleet klinkt. Net of het al tijden zo staat te spelen. Natuurlijk kan het een soort toeval zijn dat het meteen zo goed uit de verf komt. Maar dan nog moeten zowel de all-in-one als de mono eindversterkers van buitengewoon hoog kaliber zijn. Alleen wat is hoog in dit niveau? Waag ik het te zeggen? Eigenlijk minstens het dubbele van wat deze apparaten moeten kosten! Zo dat is eruit. Want ook in de weken die volgen blijft het (zeer) hoge niveau helemaal overeind en rijpt het nog verder. Daarbij treden geen grote verschillen op en wordt het geluid vooral nog wat soepeler, rijper en nog meer verfijnd.
All-in-one
Om de overige functionaliteit verder te onderzoeken, wordt de Grimm van zijn diensten ontheven en laat ik de CS 2.3 vervolgens helemaal het bronsignaal en de voorversterking verzorgen. Ik maak hierbij gebruik van de eigen AVM RC X-app en later ook Qobuz Connect. En ook hier werkt alles weer volledig probleemloos en snel en blijkt de CS 2.3 samen met de goed geïmplementeerde Sabre DAC dermate transparant, dat ik zelfs van iedere bronkeuze de subtiele klankverschuivingen en signatuur waarneem die deze normaliter typeren. Dat is al knap voor top high-end producten, laat staat een all-in-one die ‘maar’ 6000 euro kost. Begrijpt u mij nu vooral niet verkeerd want 6000 euro is geen kattenpis. Maar als je ziet hoeveel functionaliteit je hier krijgt en die ook allemaal even goed werkt, is dat best bijzonder. Het is verder jammer dat ik ten tijde van deze test geen platenspeler heb staan, zodat ik de phonotrap niet heb kunnen beproeven. Maar het zal mij niet verbazen dat deze van hetzelfde niveau als het digitale deel zal zijn. Hoewel je het volume met de app kunt regelen, geef ik zelf altijd de voorkeur aan de vertrouwde afstandsbediening, waarbij het bijgeleverde exemplaar zich voortreffelijk van zijn dienst bekwaamt.
Luisteren MA 30.3 MK III
Doordat de aanwezige (test) voorversterkers van onder andere het Engelse Trilogy net de deur uit zijn, kan ik helaas geen andere exemplaren aan de AVM MA30.3 MK III eindversterkers hangen. Enerzijds is dat jammer, want een deel van de bijzondere kwaliteiten komt zeker van deze compacte geweldenaren. Maar omdat ik ook met de ingebouwde klasse D eindversterker van de CS 2.3 heb kunnen vergelijken, weet ik ook hoeveel deze eindversterkers aan de uiteindelijke kwaliteiten bijdragen. Hoe langer ik daarbij ernaar luister, hoe enthousiaster ik word. Zo naturel, zo’n mooie rust, nuchterheid, natuurgetrouwe timbres, strak maar nooit droog laag, lang uitklinken, hoog oplossend vermogen en transparantie, een zeer groots en correct gelaagd 3D stereobeeld en de gave om enerzijds goed verschaald dynamisch te klinken, maar nooit iets te overdrijven, zijn allemaal bij elkaar best zeldzaam. Wanneer ik hier aan het eind ook de prijs bij betrek, verslik ik mij bijna in mijn thee. Want het prestatieniveau komt dichterbij de bekende kostbare high-end merken, dan deze concurrenten lief is.
Luisteren volledig CS 2.3
Dan rest mij alleen nog het verslag van mijn laatste ervaringen. Ook de MA 30.3 MK III mono’s ruimen nu het veld en de AudioQuest Castle Rock luidsprekerkabels prik ik nu middels banaanstekkers rechtstreeks in de aansluitingen van de CS 2.3. En weer ongeveer hetzelfde? Ja en nee. Wat erg knap is, is dat ik wederom meteen het totaalgeluid herken. Dus weer dat typerende nuchtere realisme, weer de natuurlijk aandoende transparantie en weer de voortreffelijk gekozen totaalbalans waardoor alle muziek gelijkwaardig tot zijn recht komt. Maar wat is dan de keerzijde? Nou, die is er ook, maar komt gelukkig niet keihard binnen. Als eerste wordt het stereobeeld een stuk kleiner en is alles minder rotsvast geplaatst. Het staat allemaal wel herkenbaar in beeld, maar zodra de muziek drukker wordt neemt het eerst zo ontspannen karakter toch wat af. En verder gaan we met een minder diep en gedefinieerd laag, en minder schoon hoog en midden, dynamisch wat vlakker en eerder meer versluierd dan dun of kil. Want dat is de CS 2.3 zeker niet. Let wel dat ik hier direct vergelijk met de veel compromislozer gebouwde mono eindversterkers. Ontwerpen die ondanks hun relatief compacte afmetingen, never nooit in de slimline behuizing van de CS 2.3 zouden passen. En vergelijk ik niet met deze kleine giganten, dan presteert de all-in-one wel nog steeds bovengemiddeld goed. Het is dus zeker een goed apparaat om mee te starten, waarbij ik zelf wel op termijn de MA 30.3 MK III mono’s erbij zou nemen. Als je toch al 6K voor de all-in-one neer kan leggen zijn de extra benodigde 4K ook geen onmogelijkheid meer. Daarmee zit je echt opmerkelijk hoog in de audioboom bij zelfs nog kleine afmetingen en met maar weinig benodigde apparatuur.
Conclusie
Het moge duidelijk zijn dat ik meer dan aangenaam verrast ben over zowel het Duitse merk AVM (Audio Video Manufaktur) als de mij aangeboden testproducten. De CS 2.3 all-in-one blijkt een perfect uitgevoerd (Zwitsers) Duits zakmes te zijn wat alles wat hij aan taken moet verrichten, echt goed doet. Als ik een aantal woorden zou moeten noemen wat dit apparaat goed omschrijft dan is dat compleet, probleemloos, mooi qua vormgeving en zeer solide gebouwd en fraai naturel klinkend zonder ooit iets te overdrijven. Wanneer ik daar de MA 30.3 MK III mono eindversterkers aan toevoeg, ontstaat een set die wel zo enorm goed presteert en daar zo’n scherpe prijs bij beperkte afmetingen aan toevoegt, dat het bijna bizar is. Zoekt u de werkelijke instap om een echt evenwichtige high-end weergave te bereiken die ook nog heel veel luidsprekers probleemloos kan aansturen en opmerkelijk betaalbaar is. Talm dan niet langer en schaf deze spullen aan. Want veel dichter bij de ‘gewone man’ kan high-end niet komen.
Fotografie: AVM
Reacties (0)