In dit overzicht kijken we naar de beste games van de afgelopen twee, drie maanden. We kijken naar de games die voor verschillende consoles uitgebracht zijn: de Nintendo Switch, Nintendo Switch 2, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One en Xbox Series X|S. Games die voor PS4, Xbox One en Switch uitgebracht zijn, kun je gewoon spelen op hun opvolgers, vaak in betere kwaliteit. Heel vaak draaien games gewoonweg soepeler, maar in sommige gevallen is er ook een boost in het aantal frames per seconde. Soms komen we ook games tegen die wat minder goed in de smaak vallen. In de inhoudsopgave zie je welke games we behandelen.
In dit overzicht bespreken we de beste games voor Xbox One, Xbox Series X, PS4, PlayStation 5, Switch en Nintendo Switch 2.
In dit overzicht
Resident Evil 9: Requiem
Met de komst van Resident Evil: Requiem brengt Capcom de langlopende serie terug naar zijn wortels, zonder de moderne verbeteringen uit het oog te verliezen. Sinds de start in 1996 is de reeks namelijk behoorlijk veranderd. Waar het begon als een beklemmend horrorspel vol puzzels, veranderde het gaandeweg in een snelle actieserie waarin de echte angst en het gevoel van kwetsbaarheid soms verloren raakten. In dit nieuwste deel lijkt Capcom de balans tussen die twee uitersten goed te vinden.
De game presenteert twee verschillende speelstijlen door de ogen van twee hoofdpersonen: de onervaren FBI-agente Grace Ashcroft en de bekende veteraan Leon S. Kennedy. Wanneer je als Grace speelt, keert de klassieke horror in volle glorie terug. Wapens en munitie zijn schaars, je rugzak is altijd te vol en je moet voortdurend op je hoede zijn voor gevaren die achter elke hoek kunnen schuilen. Die momenten draaien puur om overleven en roepen een constante spanning op. De segmenten met Leon zijn daarentegen veel actiegerichter. Als getrainde held beschikt hij over een flink arsenaal aan wapens en maakt hij korte metten met de vijanden. Dat levert een lekker gameplaytempo op.
Wat de vijanden ditmaal extra eng maakt, is dat ze nog menselijke trekjes hebben. Ze stormen niet zomaar op je af, maar reageren op geluid en licht, wat de confrontaties onvoorspelbaar maakt. Sommigen lijken zelfs te beseffen dat ze in monsters veranderen, wat het geheel een grimmig en tragisch randje geeft. Uiteindelijk bewijst Requiem dat Resident Evil niet hoeft te kiezen tussen horror of actie; beide stijlen vullen elkaar in dit deel uitstekend aan.
Pokémon Pokopia
Vergeet gym badges en de Elite Four; in Pokémon Pokopia ruil je je Pokéballs in voor een hamer en een gieter. Deze spin-off voor de Nintendo Switch 2 gooit het over een compleet andere boeg. Het resultaat? Een intrigerende mix van Animal Crossing, Minecraft, zelfs wat Dragon Quest Builders en die typische Pokémon-charme die verrassend diep gaat.
Je begint het avontuur als een Ditto die de vorm aanneemt van een menselijke trainer in een mysterieuze, verlaten wereld. Samen met Professor Tangrowth is het aan jou om dorre vlaktes om te toveren tot een bloeiend paradijs. Wat Pokopia direct onderscheidt van een standaard bouwgame, is de manier waarop je samenwerkt met de pokémon die je aantrekt. In plaats van te vechten, leer je van hen: een Squirtle helpt je bij het irrigeren van gewassen, terwijl een Machoke de zware stenen tilt voor je nieuwe dorpscentrum.
De gameplayloop is heerlijk rustgevend. Je verzamelt grondstoffen, ontwerpt habitats en ziet je dorp langzaam tot leven komen. De pokémon voelen daarnaast levendiger dan ooit; ze hebben unieke persoonlijkheden en reageren op de meubels en tuinen die je voor hen bouwt. Het mysterie achter de verdwenen mensen geeft bovendien net genoeg motivatie om door te blijven bouwen.
Pokémon Pokopia bewijst dat de franchise geen combat nodig heeft om te boeien. Het is de ultieme feelgoodgame van 2026 en een absolute must-have voor iedereen die even wil ontsnappen aan de dagelijkse sleur.
Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection
Vechten met gigantische monsters klinkt misschien als hard werken, maar in Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection draait het vooral om slim nadenken. Waar de bekende hoofdreeks van Monster Hunter vaak draait om razendsnelle actie en stressvolle reflexen, kiest de zijstap voor een rustigere aanpak. Het is een tactisch rollenspel waarin je de tijd krijgt om je zetten te plannen, vergelijkbaar met een volwassen versie van Pokémon.
In dit derde deel is de serie definitief uit de kinderschoenen gestapt. De schattige stijl van vroeger heeft plaatsgemaakt voor een serieuzer verhaal en ditto thema’s. Het draait ditmaal om de Crystal Encroachment, een mysterieuze vergroeiing die monsters agressiever maakt. Je verzamelt eieren om je eigen team van Monsties (bevriende monsters) op te bouwen om het vervolgens tegen hen op te nemen. Een interessante vernieuwing is de habitatrestauratie: door monsters terug te zetten in de natuur, herstel je de wereld en krijg je toegang tot sterkere teamleden. Dit zorgt ervoor dat jouw spelwereld er anders uit kan zien dan die van een andere speler.
Het vechtsysteem werkt als een tactische puzzel waarbij je specifieke lichaamsdelen van monsters moet bestoken om hun gevaarlijke aanvallen te breken. Je hebt enorm veel vrijheid om de talenten van je monsters aan te passen, al moet je daarvoor wel regelmatig door uitgebreide menu’s spitten, wat soms wat traag aanvoelt. Ook vecht je vaak samen met computergestuurde teamgenoten die je niet direct kunt aansturen, wat in lastige situaties weleens voor frustratie zorgt.
Ondanks die kleine minpuntjes is Twisted Reflection een schot in de roos voor iedereen die van een goed verhaal en diepgaande strategie houdt. Capcom laat hiermee zien dat de serie is meegegroeid met zijn publiek. Het is een meeslepend en emotioneel avontuur dat bewijst dat je geen supersnelle reflexen nodig hebt om een legendarische monsterjager te zijn; een goed plan en een sterke band met je beesten zijn minstens zo belangrijk.
Romeo is a Dead Man
Met Romeo is a Dead Man bewijst Goichi Suda, beter bekend als Suda51, dat zijn creatieve bron nog lang niet opgedroogd is. De game is precies de soort hyper-gestileerde chaos waar fans van Grasshopper Manufacture op hoopten. Je kruipt in de huid van Romeo Stargazer, een agent van de Space-Time Police die technisch gezien dood is. Dankzij zijn mysterieuze Dead Gear-masker wordt hij echter als een soort kosmische zombie op de been gehouden om voortvluchtige criminelen op te sporen die het weefsel van het universum aan flarden scheuren.
De narratieve structuur van de game voelt als een koortsachtige mix van een jaren ’90 noir-film en een futuristische punkstrip. Terwijl je door verschillende tijdlijnen reist op zoek naar je verdwenen geliefde Juliet, word je voortdurend geconfronteerd met de bizarre, zelfbewuste humor waar Suda om bekendstaat. De dialogen zijn scherp, vaak absurd en breken regelmatig de vierde muur, waardoor je je als speler constant afvraagt wat echt is en wat een hallucinatie van Romeo’s rottende brein. Het is een gedurfde stijl die je dwingt de logica van traditionele actiegames los te laten.
Wat betreft de gameplay levert de titel een interessante en chaotische ervaring. Het hart van het vechtsysteem wordt gevormd door de dimension-shifting krachten van het masker. Hiermee kun je tijdens flitsende combo’s de realiteit ombuigen, vijanden naar parallelle dimensies slingeren of de tijd vertragen om brute executies uit te voeren. Het is bloederig en visueel overdonderend, ondersteund door een pompende soundtrack die je hartslag moeiteloos omhoog jaagt. Hoewel de besturing in de platformsecties soms wat weerbarstig aanvoelt, maken de visuele flair en de ongekende energie van de gevechten alles goed. Het is geen game voor de gemiddelde speler die rust zoekt, maar voor iedereen die houdt van een rauwe, ongefilterde trip wordt dit de absolute culthit van 2026.
Greedfall 2: The Dying World
Met GreedFall 2: The Dying World keert ontwikkelaar Spiders terug naar de unieke, door de barok geïnspireerde wereld van het origineel, maar ditmaal met een gedurfde draai aan het perspectief. Waar je in het eerste deel als diplomaat een mysterieus eiland verkent, speel je nu een inboorling van Teer Fradee die tegen wil en dank naar het Oude Continent Gacane gebracht wordt. Dit continent wordt verscheurd door politieke intriges en de dodelijke Malichor-plaag. Deze omkeer zorgt voor een verfrissende verhaalvertelling; je bent niet langer de kolonist, maar een buitenstaander die probeert te overleven in een stervende, technologisch geavanceerdere wereld.
De grootste verandering zit echter in de gameplay. Spiders heeft de actiegerichte gevechten van de voorganger ingeruild voor een tactisch pauzeer-en-speel-systeem, dat sterk doet denken aan klassieke rpg’s zoals Dragon Age: Origins. Je stuurt nu een volledig team van metgezellen aan, waarbij positionering en de synergie tussen verschillende vaardigheden de sleutel tot de overwinning vormen. Hoewel de overgang voor liefhebbers van pure actie even wennen is, biedt het een strategische diepgang die perfect aansluit bij de complexe politieke keuzes die je buiten de gevechten om moet maken. De vrijheid om problemen op te lossen via diplomatie, stealth of brute kracht blijft de grootste troef van de serie.
Visueel indrukwekkend is het contrast tussen de sombere, vervuilde steden van Gacane en de herinneringen aan de weelderige natuur van je thuisland. De game ademt sfeer, al moet je de typische ruwe randjes van een Spiders-productie — zoals soms houterige animaties — voor lief nemen. Als je snakt naar een diepgaand rollenspel waarin keuzes echt gewicht hebben en de wereldbouw centraal staat, is GreedFall 2 een van de meest boeiende titels van dit moment. Het is een ambitieuze prequel die de franchise naar een volwassener niveau tilt.
Code Vein II
Met Code Vein II bewijst Bandai Namco dat de Anime Souls-formule geen eenmalig succes was, maar een volwaardig subgenre dat steviger staat dan ooit. Waar het eerste deel zich nog beperkt tot de claustrofobische gangen binnen de rode mist, gooit dit vervolg de deuren naar de rest van de verwoeste wereld wagenwijd open. Je speelt wederom als een Revenant, een vampierachtige strijder die bloed nodig heeft om niet in een hersenloos monster te veranderen. De inzet is ditmaal vele malen groter nu de confrontatie met de Horrors buiten de mist centraal staat.
De kern van de gameplay, het innovatieve Blood Code-systeem, is in dit tweede deel tot in de puntjes verfijnd. Je bent niet gebonden aan een vaste klasse; je kunt tijdens je reis door de ruïnes van futuristische steden en duistere bossen moeiteloos wisselen tussen verschillende speelstijlen. Dit zorgt voor een enorme tactische vrijheid die je in veel andere soulslikes mist. Het bekende partnersysteem is eveneens terug, maar met een upgrade aan de kunstmatige intelligentie. Je computergestuurde teamleden voelen nu echt als een verlengstuk van je eigen strategie in plaats van een last. Dat kan de drempel voor nieuwkomers in het genre verlagen, zonder de uitdaging voor veteranen weg te nemen.
Visueel is de stap naar de nieuwste hardware overduidelijk. De cel-shaded animestijl is scherper dan ooit, met spectaculaire lichteffecten en een personage-editor die nóg dieper gaat dan die van zijn legendarische voorganger. Hoewel de camera in nauwe ruimtes nog steeds wel eens tegenwerkt, is de algehele ervaring een triomf van stijl en substantie. Code Vein II is een must-play voor iedereen die houdt van uitdagende gevechten, diepe customization en een verhaal dat net zo dramatisch is als een anime van de bovenste plank.
Dragon Quest VII Reimagined
Met de komst van Dragon Quest VII Reimagined krijgt een klassiek avontuur van vijfentwintig jaar geleden een modern jasje op hedendaagse consoles. Hoewel de game er met zijn scherpe beelden en kleurrijke, bijna speelgoedachtige personages prachtig uitziet, is de kern nog altijd die van een traditioneel rollenspel uit de jaren negentig. Dat betekent dat het tempo wat lager ligt dan je van moderne actiegames gewend bent; de game neemt echt de tijd om zijn verhaal te vertellen en beloont je niet elke vijf minuten met een nieuwe prijs.
Het verhaal begint op een afgelegen eiland dat, voor zover de bewoners weten, de enige plek op aarde is. Door mysterieuze stenen tabletten te verzamelen, reis je naar onbekende landen in het verleden om daar problemen op te lossen. Zodra dat lukt, verschijnen die eilanden in het heden op de wereldkaart. Zo zie je de wereld letterlijk onder je voeten groeien. Elk eiland vertelt een eigen, afgerond verhaal, waardoor de game aanvoelt als een verzameling korte avonturen die samen één groot epos vormen.
Om de game toegankelijker te maken voor een breed publiek, heeft Square-Enix slimme vernieuwingen doorgevoerd. Je kunt de gevechten versnellen, je hebt meer vrijheid de vaardigheden van je team aan te passen en er zijn duidelijke richtingaanwijzers die je door de kerkers loodsen. Ook is de totale speelduur ingekort van ruim honderd uur naar zo’n tachtig uur door sommige langdradige stukken te schrappen. Hierdoor voelt de reis een stuk vlotter aan.
Uiteindelijk is Dragon Quest VII Reimagined bij uitstek geschikt voor een nieuwe generatie spelers of mensen die voor het eerst een groot Japans rollenspel willen proberen. Het is een vriendelijk, helder en groots avontuur dat je stap voor stap meeneemt in een magische wereld. Het is misschien niet meer de uitdagende en harde game van vroeger, maar juist daardoor is het de perfecte instapper voor iedereen die eens een echt klassiek epos wil beleven zonder gefrustreerd te raken.
Mario Tennis Fever
Met Mario Tennis Fever slaat Nintendo een nieuwe weg in die meer doet denken aan de gezelligheid van Mario Kart dan aan een ingewikkelde sportgame. Waar het vorige deel nogal technisch en snel was, kiest Fever voor een toegankelijke aanpak. De snelheid ligt lager, waardoor je de bal gemakkelijker kunt volgen en meer tijd hebt om je volgende zet te bepalen. Dit maakt het spel de ideale partygame voor een avondje op de bank met vrienden of familie, zelfs als je geen tennisexpert bent.
De vernieuwing zit hem dit keer in de toevoeging van speciale rackets. Die geven je toegang tot spectaculaire Fever Shots, waarmee je bijvoorbeeld het veld in brand kunt steken, een ijslaag kunt vormen of zelfs een tornado kunt oproepen. Het leuke is dat die krachten niet vastzitten aan een specifiek personage, maar aan het racket dat je kiest. Hierdoor kun je eindeloos experimenteren door je favoriete Mario-figuren te combineren met verschillende magische krachten. Hoewel doorgewinterde fans de hoge snelheid en de strakke actie van het vorige deel misschien een beetje missen, zorgt deze variatie voor veel speelplezier.
Ook qua inhoud stelt de game niet teleur. In tegenstelling tot eerdere sporttitels op de Switch, die soms wat kaal aanvoelden, zit Fever vol met dingen om te doen. Je vindt er diverse toernooien, uitdagende opdrachten en zelfs een verhaalmodus. Hoewel die laatste aan de korte kant is, biedt het een vermakelijke manier om de verschillende technieken onder de knie te krijgen. De game ziet er bovendien scherper en kleurrijker uit dan ooit. Het is een compleet pakket dat vooral uitblinkt in toegankelijkheid en variatie, waardoor het de ideale instapper is voor iedereen die zin heeft in een vrolijk potje tennis zonder al te veel gedoe.
Diablo 2: Reign of the Warlock
Het voelt bijna onwerkelijk, maar in 2026 krijgt de klassieker Diablo 2 plotseling een gloednieuwe uitbreiding: Reign of the Warlock. Waar moderne games vaak draaien om snelle actie en constante beloningen, blijft dit spel trouw aan zijn roots. Het is een bewuste keuze voor een trager tempo; geen fastfoodgameplay, maar een ervaring die vraagt om geduld en concentratie. In de duistere wereld van Sanctuary is elke stap die je zet gevaarlijk en voelt elke zeldzame schat die je vindt als een echte overwinning.
De grote ster van deze uitbreiding is de Warlock, het eerste nieuwe personage in vijfentwintig jaar. De held past perfect bij het tactische karakter van het originele spel. In plaats van blindelings aan te vallen, draait het bij de Warlock om controle en berekende risico’s. Je kunt experimenteren met drie verschillende speelstijlen: verwoestende vuurmagie van een afstand, gevaarlijke gevechten van dichtbij of het oproepen en beheersen van demonen. Dit geeft het spel een frisse impuls zonder de vertrouwde, grimmige sfeer te verpesten.
De kracht van Reign of the Warlock is dat het de klassieker niet probeert te veranderen in een flitsende moderne game, maar juist het oorspronkelijke gevoel respecteert. Het is een herinnering aan waarom de meedogenloze wereld zo geliefd is geworden. Voor iedereen die bereid is zich onder te dompelen in een diepgaand en uitdagend avontuur, biedt deze uitbreiding een prachtige reden om opnieuw de strijd tegen de demonen aan te gaan.
Styx: Blades of Greed
In een tijd waarin bijna elke game je dwingt tot het verkennen van een open wereld, blijft Cyanide Studio trouw aan zijn wortels met Styx: Blades of Greed. De meest sarcastische goblin uit de gamegeschiedenis is terug, en hij doet waar hij het beste in is: stelen, moorden vanuit de schaduw en jou herinneren aan hoe dodelijk een directe confrontatie kan zijn. De derde titel in de reeks is een ode aan de pure stealthgame.
De grootste vernieuwing in Blades of Greed is de introductie van Quartz-krachten. Naast je vertrouwde klonen en giftige pijltjes kun je nu de omgeving op een bijna bovennatuurlijke manier manipuleren. Of je nu een paraglider gebruikt om van de hoogtes van de havenstad neer te dalen of vijanden afleidt met complexe Quartz-illusies, de game beloont je voor je creativiteit. De levels zijn gigantisch en verticaal opgezet; elk gebouw voelt als een puzzel waarbij jij de stukjes — of in dit geval de bewakers — handmatig moet verwijderen. Het is een sandbox voor dieven waar je uren kunt besteden aan het plannen van de perfecte route zonder ooit gezien te worden.
Toch is het geen vlekkeloze ervaring. Zoals we van de serie gewend zijn, gaat de gameplay gepaard met wat jank. De animaties kunnen soms houterig aanvoelen en de kunstmatige intelligentie van de bewakers schommelt tussen geniaal alert en lachwekkend blind. De stemacteurs voor de bijfiguren laten ook wat te wensen over, maar de sarcastische oneliners van Styx zelf maken veel goed. Ondanks de ruwe randjes blijft de kern van de game ijzersterk. Het is een uitdagende, sfeervolle ervaring die schijt heeft aan moderne conventies.
Tales of Berseria - Remastered
Met de release van Tales of Berseria – Remastered krijgen we de kans een van de meest gewaagde jrpg’s van het afgelopen decennium in volle glorie te herontdekken. Waar veel games in het genre kiezen voor de klassieke reis van de held, gooit Berseria je direct in de schoenen van Velvet Crowe: een getroebleerde antiheldin die gedreven wordt door niets minder dan pure, ongefilterde wraak. Het verhaal blijft ook nu nog een emotionele mokerslag, waarbij de grens tussen goed en kwaad constant vervaagt. In een gamelandschap dat vaak kiest voor veilige paden, voelt de grimmige, bijna nihilistische toon van Velvets reis nog steeds als een verademing, zeker nu de beelden zijn opgepoetst met haarscherpe textures en een loepzuivere framerate die de actie echt eer aan doet.
De gameplay heeft de tand des tijds verrassend goed doorstaan. Het vechtsysteem, dat draait om de strategische Soul Gauge, voelt in de remaster sneller en responsiever dan ooit. Het blijft een genot om combo’s aan elkaar te rijgen en Velvets Therion-krachten los te laten op de religieuze orde van de Abbey. Wat deze titel echter echt tijdloos maakt, is de dynamiek binnen de groep verschoppelingen die je vergezellen. De interacties tussen de sarcastische heks Magilou, de eervolle demon Rokurou en de jonge Laphicet zorgen voor de broodnodige humor en diepgang tussen de zware verhaallijnen door. De remaster voegt bovendien handige verbeteringen toe, zoals nagenoeg onzichtbare laadtijden en een gestroomlijnde interface, waardoor de soms wat lineaire kerkerontwerpen minder storen dan in het origineel.
Hoewel je aan sommige omgevingen nog steeds kunt zien dat de basis van de game uit een ander tijdperk stamt, compenseert de sterke artistieke stijl en het fenomenale stemacteerwerk dit ruimschoots. Tales of Berseria – Remastered is niet zomaar een nostalgische trip; het is de definitieve manier om een van de beste verhalen uit de franchise te beleven. Of je nu een veteraan bent die terugkeert naar het rijk van Midgand of een nieuwkomer die zin heeft in een jrpg met een scherp randje: Velvets wraaktocht is in 2026 nog even relevant en meeslepend als tien jaar geleden.
Meer lezen?
Disclaimer: voor alle games die we testen voor het overzicht, hebben we een recensiecode of -exemplaar ontvangen. Mocht je een game missen op de lijst, dan hebben we daar geen code of exemplaar voor gekregen.
Voor meer informatie, tips en adviezen voor de zoektocht naar een nieuwe tv waar je de beste games op kunt spelen, kun je terecht in de sectie tips en adviezen. Hier lees je ook alles over een perfect audiosysteem en koopgidsen voor alle apparatuur.
Reacties (0)