In memoriam: Ter nagedachtenis aan Paul Hattink – Naast Mr. Accuphase ook topmuzikant en ras-entertainer

Maar dit moment van bezinning, van met een lach en een traan terugkijken, gaat vooral over Paul Hattink. Een heerlijk uitgesproken man die in de wandelgangen ook wel Mr. Accuphase werd genoemd. Als bevlogen importeur van dit Japanse topaudiomerk liet hij immers geen moment voorbijgaan om zijn favoriete merk te promoten. Paul startte eind 1977 samen met een compagnon zijn eigen winkel, Hi-Fine, aan de Ginnekenmarkt in Breda. In datzelfde jaar liep ook de vertegenwoordiger van het toenmalige Amroh bij hem binnen met de Accuphase T-100 ‘supertuner’. De vertegenwoordiger beloofde Paul dat dit apparaat bepalend zou zijn voor zijn verdere muziekbeleving. Toen hij het apparaat vervolgens aansloot, viel zijn mond open. Het was niet alleen fantastisch gebouwd, maar bood ook een specifieke, magische warmte in het middengebied en een zeer natuurlijke klank. Het zaadje was hiermee geplant en precies deze demonstratie deed zijn levenslange liefde voor het merk in alle hevigheid ontvlammen.

Van Amroh naar Hi-Fine

Toen het vele jaren later niet meer goed ging met Amroh, dat erg actief was op de toen steeds verder krimpende zelfbouwmarkt, en het bedrijf in 2002 omviel, greep Paul samen met een collega-importeur in. Ze kochten eigenhandig de complete resterende Accuphase-voorraad uit het faillissement van Amroh op. Dit was ook een noodzakelijke stap, want de banken en de curator wilden de kostbare voorraad Accuphase-versterkers, cd-spelers en tuners zo snel mogelijk veilen om de schuldeisers te betalen. Als deze high-endapparatuur voor dumpprijzen op de markt zou worden gebracht, zou dat de exclusieve merknaam en de marktwaarde in één klap volledig kapotmaken. Door deze actie wisten ze deze ramp te voorkomen en stelden ze zowel de markt als de prijzen veilig. Als dank hiervoor mocht Pauls collega tijdelijk de import overnemen. Daarbij werd contractueel vastgelegd dat Paul het officiële importeurschap voor Nederland zou krijgen zodra deze collega met pensioen zou gaan. Dat gebeurde uiteindelijk in 2006.

Muzikant Paul

Maar hoe leuk Paul het ook vond om winkelier en later importeur te ‘spelen’, zijn liefde lag zeker ook bij het musiceren op gitaar in verschillende bands. Denk daarbij aan Splash Down, Aubergine en The Paul Hattink Band. Zelfs tijdens hifi-demonstraties voor zijn importbedrijf, dat eveneens Hi-Fine heette, kon hij het niet laten om regelmatig zelf de gitaar erbij te pakken en zijn hifi-apparatuur live met muziek te ondersteunen.

Toch was Hatfield’s End uiteindelijk zijn meest succesvolle studio- en bandproject. Onder deze fictieve, Engels klinkende naam bracht hij de mysterieuze hifi-albums Stonehenge 4 (Echoes of Ancient Mysteries) en Stonehenge 5 (Revealing the Myth) uit. Het project was destijds in mysterieuze nevelen gehuld en lange tijd wist het publiek niet dat Paul Hattink de Nederlandse muzikant achter deze ‘Engelse band’ was. Er werden in totaal zo’n 18.000 exemplaren van verkocht.

Maar daarmee was de muzikale kous nog niet af, want Paul was ook een rasechte entertainer en gitaarvirtuoos die zijn hele leven in diverse feest- en coverbands heeft gespeeld. Hij trad daarmee veelvuldig op in cafés en op evenementen, zoals nog in 2023 in Raamsdonksveer. Naast zijn werk in deze bands bracht hij aan het einde van zijn actieve muzikantenloopbaan ook solowerk uit. Daaronder viel het elektronische fusionalbum No Limits, dat qua stijl deed denken aan artiesten als Moby en Yello.

Eigen anekdotes

Net als vele anderen heb ook ik zelf een reeks mooie en levensvormende momenten met Paul mogen beleven. De eerste keer dat ik begin 2000 een Accuphase-product van hem mocht testen, was het nog erg aftasten. Ja, hij had het apparaat achter in de auto liggen, maar wilde eerst een poos in mijn luisterruimte doorbrengen om te horen of ik wel voldoende kennis van het vak had! Dat bleek gelukkig het geval te zijn en de rest is geschiedenis, want ik heb daarna echt veel producten van dit legendarische merk mogen testen. Paul was zo eerlijk om mij jaren later toe te vertrouwen dat hij het apparaat weer mee naar huis zou hebben genomen als hij mij op dat moment niet goed genoeg had gevonden. Zo weinig risico wilde hij nemen op imagoschade voor zijn favoriete merk.

Van een omlaag vallende binnenspiegel tot Tannoy en Fyne Audio

Behalve dat ik regelmatig een Accuphase-test realiseerde, werd mijn band met Paul in de loop der jaren steeds hechter en dieper. Ik weet nog goed hoe hij cadeautjes meebracht bij de geboorte van onze beide kinderen, hoe goed hij met mijn vrouw overweg kon en hoe trouw hij onze toenmalige jaarlijkse audiobarbecue bezocht. Maar de grootste lol hadden we samen met artikelen over zijn slaapkamerstudio. Dat was de plek waar hij zijn albums opnam en waar zijn grote liefde, de radiozender Hi-on-line, werd bediend en gecontroleerd.

Deze zender groeide in de loop der jaren steeds verder uit tot het muzikale en audiofiele kwaliteitsmedium dat Paul voor ogen had. Zelfs na zijn dood wordt nu naarstig gezocht naar een opvolger. Dus als u nog iemand weet die interesse heeft om het levenswerk van Paul in de lucht te houden, kunt u zich melden bij de redactie.

Directie Accuphase en Paul Hattink

Tijdens een van deze bezoeken vertelde hij vol trots over zijn nieuwe auto, een Citroën C5, en dan met name over de ‘gave audioset’ die hij daarin had laten bouwen. We stapten vervolgens samen in de auto en Paul ‘zwengelde’ de ‘radio’ aan. Het was een mooie zomerse dag en Pauls buurman stond op een ladder de bovenramen te lappen. Ik weet niet meer precies welke muziek Paul had opgezet, maar het laag was vervolgens zo enorm luid en impactvol dat ik de buurman hogelijk verbaasd op zijn ladder zag balanceren en de binnenspiegel de hopeloze strijd zag opgeven. Met een boog viel deze van zijn houder op het autotapijt.

‘Dat is gaaf’, zag ik Paul liplezend zeggen. ‘Een spiegel die er al bij een beetje laag vanaf klettert. Hij zat vast niet goed vast’, zei hij, bulderend van het lachen.

Een andere grote liefde naast Accuphase was aanvankelijk Tannoy en later de voortzetting daarvan in de vorm van Fyne Audio. Zeg maar: een super-Tannoy. Als muzikant hield Paul van de grote expressie, de sterke focus — ideaal bij het zelf muziek maken — en de fysieke impact van beide luidsprekermerken. De combinatie met Accuphase werkte ook heel goed en ik heb dan ook samen met hem menig uur op de bank in zijn Bredase woonkamer doorgebracht. Maar het mooiste vond ik de momenten waarop hij bij hem thuis of bij mij zijn gitaar ter hand nam. Ik zette dan een Stonehenge-album op, waarbij hij live de gitaarpartij invulde. Ik krijg nog kippenvel als ik die momenten voor de geest haal.

Van ziekte naar het naderende einde

Toen Paul vanwege zijn voortschrijdende leeftijd besloot met pensioen te gaan, had hij zijn hart verpand aan een Belgische schone en volgde hij haar ook naar België. Daarmee kwam tevens een einde aan mijn professionele relatie met hem. Paul trok zich terug uit het werkzame leven en richtte zich voortaan vooral op zijn naasten en dierbaren.

Lang heeft hij daar helaas niet van kunnen genieten, want steeds vaker kreeg hij met ziekte te maken. Geestelijk brak het hem niet en hij bleef bijna tot het einde actief, maar uiteindelijk delfde ook hij het onderspit in deze ongelijke strijd. Het was hem gelukkig nog wel gegeven om waardig afscheid te nemen van zijn dierbaren. Tot het laatste moment waarop hij nog bij kennis was, bleef hij de bevlogen inspirator van velen.

Hoewel ze er tijdens de uitvaart op woensdag 30 september jongstleden zelf niet bij konden zijn, bracht een delegatie van Accuphase op 5 oktober alsnog een laatste groet bij het graf van Paul en stonden voor de laatste keer stil bij de geweldige man die hij was en wat hij heeft betekend voor zowel het merk als hun aller leven.

Rust zacht, Paul, en bedankt voor alle mooie (muzikale) momenten waarmee je ons al die jaren hebt mogen verblijden.