Review: Yamaha NX-70A – Actieve speakers met streaming, op Japanse wijze

Een streepje koper

Het design van de NX-70A heeft iets futuristisch. De speakers presenteren heel strak en afgerond, met aantrekkelijke koperen ringen rond de woofer en de tweeter. Ook aan de bovenkant zie je koper weer terugkeren, in de vorm van ventilatieopeningen in een halve cirkel. Zeker op de matzwarte uitvoering levert dat een chic contrast op. Die koperkleur keert ook subtiel terug op de strakke remote, dat maakt het compleet.

Een gewone rechthoek is een NX-70A-speaker zeker niet, met zijwanden die naar achter buiten en een bovenkant die naar omhoog helt. Een mooi detail, als je de passende stands neemt, is dat de bovenplaat dikker wordt aan de achterkant. Dat past mooi bij de helling van de luidspreker. Kabelmanagement is trouwens heel makkelijk via de Yamaha-stands, je kan de stroomdraad en aansluitingen helemaal verstoppen.

Onderaan een van de speakers zie je een zwarte strook glas. Hierachter zit subtiel een display verstopt die oplicht als je iets verandert, zoals het volume. Storend is het dus niet, ook niet als je ’s avonds laat in een gedimde ruimte naar de tv zit te kijken.

Meester en slaaf

Bij actieve speakers zoals deze heb je vaak twee filosofieën. Oftewel werk je met een aparte hub waar alle kabels toekomen en die op zijn beurt draadloos verbindt met de twee speakers. Dit is hoe pakweg System Audio het doet. Of je werkt met een meester-slaaf-aanpak, waarbij een van de twee luidsprekers de rol van hub speelt. Zo is het bij de NX-70A, met de keuze om de tweede speaker draadloos of met een ethernetkabel te verbinden. De bekabelde optie is volgens de fabrikant net iets beter qua geluidskwaliteit, maar is in een strakke woonkamer misschien net een kabel te veel. Omdat elke NX-70A-speaker 160 watt aan eigen versterking bevat, bengelt er aan elk apparaat een eigen stroomsnoer – anders zou die draadloze verbinding tussen de twee weergevers ook niet mogelijk zijn.

Draadloos plaatjes draaien

Achterop de meesterspeaker zijn er een aantal connecties te vinden, waaronder HDMI-eARC, een aux-ingang en een optische input. En verbazend veel knopjes, wat onder andere komt omdat Yamaha functies niet enkel via de app toegankelijk wil maken. Zo kun je de linkse en rechtse speaker omwisselen via een app, maar ook gewoon door op een knop te drukken. Handig! Dat kunnen wisselen is praktisch als je bijvoorbeeld een tv hebt met HDMI-uitgangen aan een zijkant. Je kunt dan de meesterspeaker ernaast zetten en dan aangeven of het linkse of het rechtste kanaal voor z’n rekening neemt. Het mag ook gezegd worden: die achterkant is met koperaccenten even fraai afgewerkt als de rest van de speaker. Ook fijn als de NX-70A in een open woonomgeving vrij in de kamer staan.

Een platenspeler aansluiten kan in principe via de aux-ingang, al moet je dan wel eentje nemen met ingebouwde phonoversterker en een aangepaste kabel zoeken. Yamaha heeft echter een interessant alternatief in huis: de Vinyl 500. Dit is een draaitafel met MusicCast aan boord, waardoor je een plaat die je afspeelt draadloos naar de NX-70A kunt sturen. En tegelijkertijd ook naar andere MusicCast-apparaten, zoals een MusicCast 20 die op de dressoir naast de eettafel staat.

Zeer volledige app

Het MusicCast-platform van Yamaha is al meer dan tien jaar oud. Dat merk je aan de maturiteit van de app, die je bij de hand neemt om de NX-70A met het netwerk te verbinden. Sluit je ze met een ethernetkabel aan, dan is het wel heel simpel. Maar ook een WiFi-verbinding regelen is niet bepaald moeilijk. De app zoekt gewoon naar de speakers, terwijl jij enkel een knopje achterop even vijf seconden ingedrukt moet houden. Omdat MusicCast meerdere toestellen in meerdere kamers aankan, krijg je daarna de vraag om de speaker een naam te geven (zoals Woonkamer) en een foto toe te wijzen. Dat kan ook een eigen kiekje zijn. Als je inderdaad meerdere MusicCast-toestellen in huis hebt, zie je in een hoofdscherm die beelden staan. Dat oogt toch wat mooier dan een tekstuele lijst, zoals bij Sonos of HEOS.

In de MusicCast-app kun je de NX-70A volledig bedienen. Als je eigen muziekbestanden wil afspelen vanaf USB of over het netwerk, dan kun je hier ze snel selecteren en afspelen. Internetradio en podcasts vind je hier ook. Ondersteuning voor bestandsformaten is heel goed, de NX-70A speelt nagenoeg alles af, incluis hi-res AIFF en WAV’s, en DSD256-bestanden. PCM is wel begrensd op 192 KHz, maar dat is nauwelijks een beperking.

Er zijn daarnaast andere manieren om muziek te streamen. AirPlay 2, Bluetooth en Chromecast zijn universele manieren om te streamen, er is daarnaast ook Tidal Connect en Spotify Connect. Vanaf de herfst zal na een update ook Qobuz Connect worden ondersteunt. De NX-70A is ook uit de doos Roon Ready, daar heb ik bij tijdens het testen dankbaar gebruik van gemaakt.

Meten is weten

Tijdens het instellen kun je meteen de speakers met kamerkalibratie optimaliseren voor jouw ruimte. Yamaha haalt daarvoor de vertrouwde YPAO-functie boven, die het ook gebruikt bij z’n AV-receivers en soundbars. Om het toe te passen moet je eerst een meting maken van testtonen die worden afgespeeld in de kamer. De meting zelf doe je door een meegeleverde puckmicrofoon achterin te steken. In de doos zit een kartonnen statief, zodat je de microfoon op de zitplaats op de juiste (oor)hoogte kan plaatsen. Het afspelen van testtonen is zo gebeurd, op een minuut is het voorbij. Daarna biedt YPAO een aangepaste filter aan waarmee muziek correcter moet klinken in jouw woonkamer.

Aangezien elke ruimte iets anders is qua vorm en aankleding – wat een grote impact heeft op de klank die je hoort – is YPAO heel nuttig. Weinig concurrenten bieden een kalibratiefunctie op hun actieve speakers, hiermee onderscheidt Yamaha zich echt. YPAO kan trouwens ook rekening houden met een subwoofer die aangesloten is op de NX-70A.

Luchtig detail met hopen

De Bomb The Bass-versie van Say A Little Prayer is veel minimalistischer dan het origineel van Aretha Franklin, dat maakt het ook mooi. De stem van Maureen wordt door de NX-70A prachtig neergezet, met een opvallende zuiverheid. In de playlist komt even later de 2012-remaster van Don’t Give Up van Peter Gabriel en Kate Bush langs. Het blijken dan niet enkel vrouwelijke vocals te zijn die mooi klinken, ook Gabriels onmiddellijk herkenbare stem klonk heel authentiek. Dat was ook zo bij de heel idiosyncratische stem van Benjamin Clementine op ‘I Tell A Fly’. Tijdens de track By the Ports of Europe vond ik het heel mooi hoe de hoge noten die Clementine kan halen krachtig overkwamen. Er komt halverwege ook een soort klavecimbel-instrument langs, ver naar links gemixt, met koorgezang rechts, waardoor de soundstage opeens heel ruim leek te zijn.

Ze mogen klein zijn, de NX-70A kan probleemloos dynamisch sterk uit de hoek komen. De paukslagen bij III. March of the English. March of the Allies. The Tumult of Battle die je vindt op ‘Paul Wranitzky Symphonies’ van het Akademie für Alte Musik Berlin werden zo met voldoende impact en slam neergezet. De nadruk bij Yamaha ligt altijd meer op verfijning en een heel natuurlijk aanvoelende helderheid, wat net de strijkers en blazers knap deed verschijnen. De fluit die zorgt voor een militair gevoel kwam bovendien heel realistisch naar voren, dat is altijd een lastige. De percussie was dus niet overdreven dominant, dat klopt. Maar werd spannend genoeg gepresenteerd om het karakter van dit werk, met z’n evocatie van het slagveld, over te brengen. Gegeven het formaat van deze speakers was het een indrukwekkende prestatie. Het bewijst weer dat een slim ontworpen actief systeem meer kan dan een passieve weergever met losse versterker.

Bovendien luisterde ik naar dit stuk met YPAO volledig ingeschakeld. Je kunt hier meerdere zaken verdere instellen; toen ik YPAO behield maar de equalizer-optie uitschakelde werd de weergave een stukje warmer en voller. Als voorstander van kamerkalibratie zou ik niettemin aanraden om YPAO te gebruiken, het is een echte troef van deze speakers. De woonkamer waar ik de Yamaha’s getest heb, is aan een kant grotendeels open. Dat kan wel eens een akoestische meting verstoren, vaak krijg ik daardoor met kalibratie een iets te dun geluid in deze ruimte. Het is echter heel makkelijk om via de MusicCast-app een streepje meer of minder helderheid en bas toe te voegen.

Het is altijd bang afwachten of een systeem zoals dit goed gaat samenwerken met de tv. HiFi-merken zijn niet altijd even goed in HDMI-integratie. Wellicht omdat Yamaha veel ervaring heeft met soundbars en AV-receivers, is dat bij de NX-70A geen probleem. Met de LG 65OLEDC25 in de woonkamer verliep de communicatie foutloos, incluis het overschakelen naar de tv-ingang als er na het streamen de televisie wordt ingeschakeld. Met ‘John Williams in Tokyo’ op Disney+, waarbij de bekende componist nog eens in de Suntory Hall opduikt om het Saito Kinen-orkest te dirigeren, zetten de Yamaha-speakers een ijzersterke prestatie neer met het thema van Superman en drie werken uit Harry Potter. Qua helderheid was dit lichtjaren beter dan de ingebouwde tv-speakers, wat lezers wellicht niet zal verrassen. De NX-70A is echter ook sterker dan vele rivalen op dit vlak, omdat het veel blootgeeft van de opname. De speakers hebben bovendien weinig last van compressie als het luider wordt, wat vaker voorkomt bij draadloze en actieve modellen. De weergave blijft daardoor natuurlijker, want de NX-70A net heel geschikt maakt voor orkestrale muziek zoals deze. De zachte tonen van de celesta bij het aanvang van Hedwig’s Theme zouden ook hun in-de-lucht-zwevend karakter bij iets als een paar Sonos Fives verliezen, hier blijft het magische aanwezig. Die evenwichtigheid en helderheid is een troef bij heel wat content op tv, vooral als het draait rond dialogen en veel details om sfeer te scheppen, zoals bij The Burroughs op Netflix of Slow Horses op Apple TV. Bij een keiharde actiescène, zoals Godzilla die het schip van Kong aanvalt in’ Godzilla vs King Kong’ slagen de NX-70A-speakers om de bombastische muziek en de slagschepen die kanonnen afvuren sensationeel over te brengen. Er mocht wat meer body zijn in sommige effecten, als je het echt cinematisch wil maken zou een subwoofer wellicht op dit punt het verschil maken – een conclusie die ik niet zou maken puur als het gaat om muziek. De presentatie is vooral ruim en luchtig genoeg zodat de vele geluidseffecten niet samengedrukt worden. Het is een enorme upgrade op dit vlak, zowel tegenover tv-speakers als tegenover typische soundbars.

Conclusie

De NX-70A is een nieuwe inzending in het actieve segment dat heel wat rivalen zal doen zweten. Het is compact, met een gestroomlijnd design dat de speakers nog compacter doet lijken. Op vlak van functionaliteit en connectiviteit ontbreekt eigenlijk niets, met een HDMI-eARC-poort is integratie met de tv kinderspel en er zijn veel streamingopties. Bovenal produceert de NX-70A een luchtige, heldere klank, wat muziek vederlicht en boeiend neerzet.

Het enige waar iemand mogelijk over kan struikelen is het design. Er is niets mee mis, ook niet met het afwerkingsniveau. Het zit wel in een bepaalde hoek die goed bij Yamaha past, maar misschien niet iedereen zal lusten. Echt outspoken is het design echter niet, zoals pakweg bij Devialet.

Net zoals bij andere Yamaha-producten is een heel sterk punt MusicCast. Dit platform werkt heel goed en opent de deur naar een muzieksysteem in heel je huis. Je kunt de NX-70A makkelijk uitbreiden met extra speakers of componenten in andere kamers.