Eerst waren het oordopjes met glazen
De eerste generatie slimme brillen was eigenlijk een setje open-ear speakers met een montuur eromheen. Leuk, maar geen enkele reden om je gewone bril in de la te leggen. Dat is in twee stappen veranderd. Stap één: de camera. Stap twee, en dat is de belangrijkste, de AI-assistent die door die camera meekijkt. Zonder camera ziet zo’n assistent namelijk helemaal niets van wat jij ziet — en dat is precies waarom fabrikanten hem er koste wat kost in willen houden.
Meta zette met de Ray-Ban-samenwerking de toon en heeft inmiddels een model met een echt display in het glas. Google gooide er Gemini in via Android XR. En daarnaast is er een hele middenmoot ontstaan die je een jaar geleden nog niet kende: Even Realities, Rokid, Halliday, Xreal, Viture. Sommige mikken op notificaties en vertaling in beeld, andere puur op een groot virtueel scherm voor je Steam Deck in de trein.
Het echte gevecht gaat over grammen
Wat opvalt als je de huidige lichting naast elkaar legt: de specsheet die er het meest toe doet, is het gewicht. Boven de 90 gram ga je een bril na een uur voelen zitten. De lichtste modellen zitten rond de 40 tot 50 gram en dan vergeet je gewoon dat je hem op hebt. Dáár wordt de strijd beslist, niet bij het aantal megapixels.
Reken je trouwens niet rijk aan de vanafprijs. Glazen op sterkte kosten al snel 150 tot 450 euro extra, en de accu haal je in de praktijk vier tot negen uur bij actief gebruik. Een oplaadcase is dus geen accessoire maar een noodzaak.
En toen kwam de portier
Hier wordt het verhaal Nederlands. TivoliVredenburg weert camerabrillen bij de deur. In de Verenigde Staten mogen ze een aantal rechtbanken niet meer in. En de aanleiding is telkens hetzelfde: iemand die filmt zonder dat de omgeving het doorheeft. Bij een telefoon zie je dat iemand opneemt. Bij een bril niet.
Fabrikanten proberen dat op te lossen met een ledje dat brandt tijdens opname, maar daar zit een gat in de logica: als je iemand ziet met een brandend lampje, wat doe je dan? Vragen of hij wil stoppen? Solos verkoopt inmiddels een fysiek schuifje dat de camera afdekt — een oplossing die vooral werkt bij mensen die hem toch al niet stiekem zouden gebruiken.
Privacy als verkoopargument
Het interessantste dat er nu gebeurt, is dat dit ongemak een feature aan het worden is. Volgens Bloomberg werkt Apple aan een slimme bril waarbij alles op het toestel zelf verwerkt wordt, in plaats van op servers ergens ver weg. Eén prototype zou zelfs helemaal geen beelden bewaren.
Dat is een fascinerende gok. Want de aantrekkingskracht van een AI-bril zit hem juist in wat hij onthoudt en herkent. Een bril die bewust minder weet, is technisch minder indrukwekkend — maar misschien wel de enige die je zonder gedoe mee naar een verjaardag neemt.
Hype of blijvertje?
Eerlijk is eerlijk: marktanalisten zijn dit jaar wat teruggekomen op hun eerdere enthousiasme. De groei van slimme brillen gaat langzamer dan verwacht en de categorie is nog altijd een niche. De Nederlandstalige AI-ondersteuning loopt achter, en veel modellen zijn eigenlijk nog steeds een accessoire bij je telefoon in plaats van een vervanging ervan.
Maar dat is precies wat er tien jaar geleden ook over de smartwatch werd gezegd. De vraag is niet meer óf we hier over vijf jaar mee rondlopen. De vraag is wie er dan bepaalt wat er met die beelden gebeurt — en of we dat op tijd geregeld hebben.
Reacties (0)