Review: MOON 371 – Deze versterker toont hoe het moet

Bouwkwaliteit is top

MOON by Simaudio is een van die hifi-merken die nagenoeg alles in-huis doet, incluis de assemblage van de behuizing en het plaatsen van onderdelen op printplaten. Ze gaan een stuk verder door zelfs de delen van de behuizing zelf uit aluminium te fabriceren, nog iets dat dikwijls door een externe partner wordt afgehandeld. Het was wel even opkijken toen ik dat allemaal ter plekke zag gebeuren tijdens het bezoek aan de fabriek in Boucherville bij Montreal.

De ‘wij-doen-alles-graag-zelf’-attitude werpt wel z’n vruchten af. De 371-behuizing zit heel knap in elkaar, en dat met een afwerkingsniveau dat je niet bij zoveel merken tegenkomt. De productie bijna volledig zelf afhandelen laat het bedrijf ook toe om af te wijken van de klassieke rechthoekige doosvorm die in hifi-land overheerst. De fel afgeronde, dikke aluminium uiteindes van het voorpaneel en de brede chamfers (de afgeschuinde hoeken) bovenaan geven de versterker een heel eigen karakter. Het blijft wel smaakvol, dit is niet een designfilosofie die met een shockeffect de aandacht wil trekken. De 371 kun je trouwens met zilverkleurige of zwarte ‘wangen’ en volumeknop krijgen, in de eerste uitvoering is het meer een eyecatcher dan in de subtielere volledig donkere finish.

Koeling, de subtiele aanpak

Het grote kleurenscherm is bij deze eerste telg van de Compass-collectie naadloos in het voorpaneel geplaatst. Dat is een strakkere look dan bij de duurdere North Collection, waar de verzonken display de buiging van de aluminium uiteinden net meer doet opvallen. De highend MOON-modellen zijn sowieso iets kloeker vergeleken met de gestroomlijnde 371. Ook de externe koelvinnen bij – pakweg – de 641 Integrated Amplifier schreeuwen luider dat het over een krachtige versterker gaat dan de vlakke zijkanten van dit toestel. De 371 oogt dus een heel stuk strakker, maar eigenlijk zit er ook wel heel spitsvondige techniek in. Je ziet aan de zijkanten inderdaad geen forse koelvinnen, maar er zijn wel bijna onzichtbare sleuven die ervoor zorgen dat de eindtrappen toch het hoofd koel houden. Die output-stages zie je niet, maar ze zitten gemonteerd aan de binnenkant van die koelende zijpanelen. Het is een heel pienter design.

Details zijn belangrijk

Een groot scherm is niet uitzonderlijk meer op een versterker. Toch valt de display op de 371 echt op. Het is kleurrijk en – vooral – scherp, wat pakweg de cover van ‘Light, Dark, Light Again’ van Angie McMahon heel mooi deed verschijnen. Dat het scherm volledig overschakelt op grote nummers bij het veranderen van het volumeniveau, dat heeft gek genoeg echt iets. Een detail, zeker. Maar details zijn belangrijk bij een toestel uit een hogere prijsklasse.

Overigens is dit geen touchscreen, zoals je misschien zou verwachten. Andere merken pakken daar wel mee uit, maar hoe vaak sta je recht uit de zetel om dan iets op het toestel zelf aan te passen? De remote of app gebruiken op zo’n moment is veel handiger. Wel zijn er een reeks subtiel aangebrachte toetsen langs de rechterrand van het scherm waarmee je ingangen kunt selecteren en instellingen aanpassen. Wel nuttig als je de 371 installeert, bijvoorbeeld om ongebruikte ingangen uit te schakelen zodat je sneller kunt schakelen tussen de inputs die je wel nodig hebt.

De meegeleverde aluminium remote is functioneel, iets meer luxe had hier wel gemogen. MOON geeft je op dat vlak wel een luxueuze upgrade-optie: de BRM-1-remote. Het is bijna legendarisch, deze uit aluminium vervaardigde roterende volumeknop met een eigen display. Op bezoek in Canada kon ik het even hanteren. Qua premiumgevoel en ervaring kan het wedijveren met pakweg de metalen afstandsbediening van Devialet (zonder die remote z’n vingerafdrukgevoeligheid over te nemen). Helaas is die BRM-1 wel een dure upgrade, je bent er 1.000 euro voor kwijt. Dat is veel bij een versterker van 6.800 euro. Misschien denkt MOON wel eens na over een toegankelijkere versie.

Een eigen platform (en meer)

De 371 is een versterker met veel streamingopties. Het goede nieuws is dat MOON op dit vlak niet even snel een kant-en-klare oplossing zocht voor deze versterker. Dat is positief omdat je toch wil dat die softwarefuncties competent gebouwd zijn en er blijvende ondersteuning is. Het merk investeert al geruime tijd in een eigen MiND-platform, dat het dan inbouwt in meerdere producten. Dat geeft vertrouwen dat er op langere termijn de nodige updates zullen blijven verschijnen. Een bijkomend voordeel is dat je vanuit de MiND 2-app meerdere MOON-apparaten kunt bedienen.

Tijdens het testen kwam het platform over als heel stabiel. Zowel op mijn Samsung-telefoon als een iPad Air reageerde de MOON MiND Controller-app soepel. Het is even wennen dat je niet gewoon muziek afspeelt door op een titel te tikken, je moet effectief op de Speel-knop drukken. Maar verder valt er niets op aan te merken. Op een tablet is de ervaring net wel beter. Dat is wel vaker zo bij controller-apps, op een groter scherm tonen albumhoezen en dergelijke nu eenmaal beter.

In de MiND-app vind je internetradio en podcasts, een aantal ingebakken streamingdiensten en de mogelijkheid om eigen bestanden af te spelen. Je eigen muziekcollectie mag op een NAS staan, of je verbindt een USB-schijf rechtstreeks met de 371. De MOON-versterker doorstaat met vliegende kleuren een formaattest. Populaire formaten werken sowieso, maar ook obscuurdere, zoals Ogg Vorbis, hi-res AIFF en WAV en DSD (tot 11,2 MHz). Een geruststelling voor wie over de jaren een grote en diverse bibliotheek opbouwde.

Streaming hoef je niet per se niet via de MiND-app te doen. De 371 heeft heel wat in z’n streamingarsenaal zitten, zoals Qobuz Connect, Spotify Connect en Tidal Connect. In de apps van die drie diensten zie je de MOON dus gewoon verschijnen en kun je hem bedienen. Roon Ready-certificering is in orde, het is niet wachten op een toekomstige update.

Veelzijdig ding

Het draait echter niet enkel om streaming bij de 371. Aan de achterkant vind je heel wat ingangen, waardoor je aardig wat bronnen kunnen aansluiten. Wellicht de meest gebruikte gaan de HDMI-eARC en de phono-input zijn. Zoals gezegd is die laatste in staat om naast de gebruikelijk moving magnet-elementen het zwakkere signaal van MC-cartridges te verwerken. Hoewel die-hard vinylliefhebbers vast voor moving coil-elementen een losse phono-voorversterker verkiezen waar je de loading kunt instellen, is het toch een echte plus dat de 371 klaar is voor een gangbare MC, zoals Ortofons Quintet-lijn of de OC9x-familie van Audio-Technica.

Dit toestel plus een platenspeler zijn in elk geval een mooie interieurvriendelijk combinatie, waarom zou je dan niet van vaak superieure moving coil-weergave kunnen genieten? De kwaliteit van dit onderdeel is trouwens puik. Luisterende naar het blauwe Nameless-album van Dominique Fils-Aimé en Lungs van Florence+The Machine via een Technics SL-1200GR2 met Nagaoka MP-700, kreeg ik de platen in een hoge kwaliteit gepresenteerd. Fijn en zacht afgerond detail was er met hopen, met dank aan een donkere achtergrond, wat ook die audiofielere opname van Dominique-Fils Aimé helemaal tot zijn recht liet komen. Een volwassen resultaat, die extra phonotrap hoef je niet meteen in huis te halen.

Of nu echt veel mensen additionele apparaten gaan aansluiten, dat valt nog te bezien. Het kan wel, met dank aan nog twee analoge inputs (waarvan één gebalanceerde XLR) en drie digitale inputs. USB-C om een computer te verbinden is er ook. MOON verziet een analoge output; als je later een krachtigere eindtrap aanschaft, kun je die 371 inzetten als voorversterker.

Foutloze versterking

Functies trekken altijd de aandacht bij alles-in-één-versterkers, maar de kern van de 371 is beproefde technologie van MOON die betere audioprestaties belooft. De MOON Hybrid Power-voeding is zo’n belangrijk element, ook te vinden in de North-apparaten. Die MHP is heel intrigerend, want het combineert techniek van een schakelende voeding met die van een lineaire. Hierdoor wordt het hoogfrequent lawaai veroorzaakt door het snel schakelen van een schakelende voeding afgevlakt, wat in combinatie met correctietechnologie zorgt voor een heel zuivere stroomaanvoer richting de versterker.

De 371 is een klasse A/B-versterker die een eigen MDCA-technologie toepast. Deze MOON Distortion Cancelling Amplifier-techniek werkt met een slimme foutcorrectie die anders werkt dan de negatieve feedback-ontwerpen die je in veel klasse A/B-versterkers vindt. Wat het doet is naast het pad van het audiosignaal opereert om een oog te houden op de verschillen tussen het ingangs- en uitgangssignaal. Die verschillen – vervorming, dus – ontstaan bij elke versterker onvermijdelijk door het versterkingsproces zelf en de gebruikte componenten. MDCA kan in realtime de vervorming dankzij dat vergelijkingsproces vaststellen en een correctie uitvoeren. Dat correctiesignaal verwijdert de vervorming weer in de output-stage, waardoor je uit de versterker een signaal krijgt dat heel dicht ligt bij wat een bron aanlevert. Wat er daarna gebeurt qua kleuring, hangt van de speakers af. Maar omdat MDCA bij de 371 een hoge dempingsfactor van 425 biedt, zou alvast de controle van de woofers uitmuntend moeten zijn. De techniek doet wat denken aan hoe Hegel het aanpakt, maar is toch nog net anders uitgewerkt. Simaudio sleutelt er ook al meer dan veertig jaar aan.

Gecontroleerd vol met emotie

De MOON 371 is een versterker die ontworpen is voor mensen die speakers willen aansluiten en meteen muziek willen beluisteren. Met dat in het achterhoofd sloot ik een paar DALI EPIKORE 3-speakers aan, en ging ik aan de slag met Roon en de MiND-app. De SL-1200GR2 bleef ik gebruiken, met een Pro-Ject CD Box RS2 T als hoogwaardige cd-transport.

Als je de korte samenvatting wil? Het was zeer meeslepend luisteren naar de 371. Het MOON-huisgeluid is allesbehalve kurkdroog of analytisch, maar toch etaleerde de versterker heel opvallend veel controle toen de opwindende beat van The Rip van Portishead langskwam via Roon. Het was een beetje alsof je van twee walletjes kon eten, en bood een bijna-transparante indruk. Another Night Out van UNKLE en Glimmerine van Apparat bevestigden die impressie, wat de 371 weergaf was echt hoe deze nummers bedoeld zijn. Je hoorde wel dat de onmiskenbare stem van Mark Lanegan bij het UNKLE-nummer niet helemaal perfect is opgenomen, kritisch kan deze versterker dus wel zijn. Maar het korrelige stemkarakter kwam dan weer heel goed over, wat qua beleving helemaal top was. Het baat dus wel om te zorgen voor goed bronmateriaal, al is de 371 op dat vlak niet zo kritisch als bijvoorbeeld Hegel. De muziek, onder meer geleverd door het Heritage Orchestra, hing ondanks die bedenking heel los en expansief in de ruimte. Het lichtjes dromerige karakter van het nummer werd hierdoor bijzonder geslaagd overgebracht. Een mooi begin!

Een favoriete soundtrack is de mooie Habla con Ella die Alberto Iglesias schreef voor de gelijkaardige film van Pedro Almodóvar uit 2002. De tweede track draagt ook de naam van de film, met een bijna statig karakter dat mooi afsteekt tegen het knappe gitaarspel van Vincent Amigo. Vanaf cd afgespeeld krijg ik net dat aspect heel geslaagd te horen via de MOON-versterker. Het grootse karakter van de orkestrale begeleiding is er helemaal, terwijl Amigo’s gitaar heel correct en vinnig weerklinkt. Dat laatste is cruciaal. Een snel reagerende versterker (en speakers) is echt nodig om een melodie op de Spaanse gitaar echt pakkend te maken. De Moon 371 scoort op dit vlak heel mooie punten. Ook kleine details verdwijnen niet. Het geklap is subtiel present, wat een zeker flamenco-gevoel toevoegt. Net voor het einde hangt er gezang hoog in de lucht. Het is een heel rijk geluidsbeeld met veel lagen. Bij het tedere Cucurrucucú Paloma gezongen door Caetano Veloso verleidt deze Canadees moeiteloos met een fraai, intimistische klank.

Fors is de 371 niet, wat de traditioneel ingestelde audiofiel misschien doet denken dat zo’n alles-in-één niet veel vermogen kan leveren. Dat bleek toch wel anders toen ik luisterde naar Huldufolk van SKÅLD, een sfeervol album dat eindigt met een paar gekke collectie covers van bekende nummers die in darkfolkstijl worden gebracht. Zoals Rammsteins Du Hast, waarbij de MOON-versterker moeiteloos de EPIKORE 3’s de machtige percussie van deze Franse groep de kamer liet insturen. Geweldig, want dit leverde een geweldige onderbouw voor het meeslepende gezang. En ja, dat klopt: ondanks het gezang in oud-Noors en instrumenten uit het Hoge Noorden, is dit een clubje Fransozen.

Over covers gesproken: als ik Hold On van Madison Cunningham in de vaste testplaylist hoor langskomen, dan maakte de 371 een geweldige beurt. Dit nummer bezit een enorm cosy uitstraling, mede dankzij een heel warme elektrische gitaar die de fraaie vocals geweldig ondersteunt. Het werd heel omhullend en dichtbij gebracht, wat me ook midden in het nummer deponeerde. Vrouwelijke vocals verschenen bij deze combinatie van MOON en DALI ook op andere momenten heel fraai, met bijvoorbeeld een heel realistische Anne Bisson tijdens September in Montreal. Het is een keuze op toevalbasis uit een enorm grote playlists van testtracks, maar wel enorm toepasselijk gegeven het bezoek aan MOON in de hoofdstad van Quebec vorig jaar in september.

Conclusie

De MOON 371 zet vinkjes bij alle vakjes die belangrijk zijn voor een versterker in deze klasse. Het biedt veel functionaliteit, veel streamingopties én connectiviteit, en klinkt geweldig. Dat zijn al heel sterke troeven, maar ook het luxueuze design en puike bouwkwaliteit zijn het vermelden waard. Veel steken laat deze Canadees niet vallen, integendeel. Dat maakt de MOON 371 zonder twijfel een enorme aanrader als je in deze prijsklasse een audio-oplossing zoekt die op hoog niveau die een echt de perfecte balans tussen controle en weelderigheid weet te vinden.