Review: Matrix Audio MD-1P – Streamingtopper met analoge onderbouw

De kleur verklapt het vermogen

De MD-1P is een alles-in-één-oplossing, volgens het ‘doe er enkel nog speakers bij en je bent klaar’-recept. Maar wel een heel volledige, want deze geïntegreerde versterker met een ingebouwde DAC en streaming bezit daarnaast een reeks ingangen. Hiermee kun je onder meer een tv of een cd-speler aansluiten. Zo zijn er wel meer alleskunner-versterkers, maar de Matrix Audio valt op door een aantal fraaie extra’s. Deze drie zaken sprongen eruit: een platenspeler is dankzij een phono-ingang welkom, er is een groot kleurendisplay en er is een gebalanceerde analoge ingang. Tenslotte zijn er een reeks interessante functies, zoals cd-rippen en de optie om interne opslag toe te voegen.

Markant is hoe Matrix Audio de MD-1 en MD-1P in de markt zet. Eigenlijk zijn het quasi-identieke toestellen, enkel is de MD-1 metaalkleurig en de MD-1P zwart. Meteen een helder signaal dat de ene 2 x 150 Watt (bij 8 Ohm) kan leveren en de andere 2 x 300 Watt (bij 8 Ohm). De zilverkleurige uitvoering heeft verder slechts één sub-uitgang en de aansluitingen voor één paar luidsprekers, terwijl de MD-1P die we hier testen klaar is voor 2.2 én twee paar weergevers kan aansturen. Verder ga je geen verschillen bespeuren tussen de twee modellen. De MD-1 kost 4.749 euro, terwijl de extra’s van de MD-1P aftikken op 5.599 euro.

Gestroomlijnd design

Buiten dat het voorzien is van een groot, kleurrijk scherm presenteert de MD-1P zich eigenlijk als een strak no-nonsense apparaat. Wel bijzonder fraai afgewerkt, en dat volgens de nieuwe designfilosofie van Matrix Audio. De versterker doet meteen denken aan het netwerktransport dat ik eerder testte en de MA-1/MP-1 (die ik tijdens een bezoek bij Alpha High End in Brasschaat kon bewonderen), onder andere vanwege de ronde ventilatiegaten van verschillende diameters aan de zijkanten en bovenaan. Mij deed het zelfs een beetje denken aan de kolossen van high-end merk Constellation. Je ziet in elk geval welke MA-producten van de nieuwste generatie zijn, want de oudere producten van de fabrikant bezitten een heel andere look.

Het afwerkingsniveau is heel hoog, ook aan de achterzijde waar je een heel net aanbod ingangen gepresenteerd krijgt. Dit is geen budgettoestel, dus dat zaken als de luidsprekeraansluitingen massief zijn uitgevoerd en er geen goedkope WiFi-antenne zit te bengelen kunnen op onze goedkeuring rekenen. De MD-1P is ontworpen om alles te kunnen doen, maar een Home Theater Bypass, een pre-out en triggercontrols laten ook toe om hem te integreren in een ruimer audiosysteem.

8,8-inch aan informatie

Vooral bij de zilverkleurige MP-1 krijg je de indruk dat nagenoeg heel de voorkant uit een scherm bestaat. Het is immers één groot contrasterend zwart vlak. Dat is een stukje misleiding, de display is toch iets kleiner. Klagen hoeft nu ook weer niet, het blijft nog altijd een flink langwerpig scherm van 8,8-inch diagonaal – dezelfde als op de high-end MS-1.

Het is een touchscreen dat op heldere wijze opties presenteert. Een ingang selecteren is bijvoorbeeld makkelijk door even op de display te tikken. Kan natuurlijk ook allemaal via de Matrix Audio Remote-app of de meegeleverde afstandsbediening, maar het is wel fijn dat je het eveneens vlot via het toestel kan. Of je dat vaak gaat doen? Vermoedelijk zal je toch eerder knus in de zetel blijven zitten en naar de app of remote grijpen. Deze is grotendeels uit metaal (de zijkanten zijn uit kunststof, wat wel wat valbescherming biedt) en ligt heel prettig in de hand.

Elk toestel met een groot scherm dat hier de voorbije maanden op bezoek kwam pronkte met de optie om VU-meters te tonen. Leuk, maar authentiek ziet het er nooit uit. Je weet meteen dat het een digitale versie is. Behalve dan bij deze Matrix Audio. De fabrikant is erin geslaagd de graphics bijna levensecht te maken. Als je op een meter of drie afstand argeloos kijkt, moet je toch even nadenken voor je realiseert dat ze fake zijn. Een detail, maar het is wel iets dat een schepje plezier toevoegt tijdens het luisteren. Als je echt oplet, merk je wel dat de naalden van de meters niet helemaal correct bewegen. Dat druk de pret echter niet.

Ncore als kloppend hart

Het testtoestel dat ik van importeur Reference Sounds ontving deed de voorbije maanden veel dienst op hifi-shows. Daarom wellicht dat het voorzien was van een bovenkant uit plexiglas in plaats van een aluminium deksel met uitgefreesd MA-logo – wat uiteraard geen standaardoptie is. “Met z’n originele metalen deksel klinkt het beter, het verschil merk je wel”, noteerde Reference Sounds nog. Het is nu eenmaal een importeur die bekend staat voor het streven naar de allerbeste weergave, wat het ook meermaals bewees op demonstraties van z’n andere merken (waaronder Dan D’Agostino en Wilson Audio). En met apparatuur op dat niveau tellen tijdens het demonstreren écht alle details.

Het plexiglas was anders wel handig, want dan moest de behuizing niet geopend worden om te ontdekken hoe het toestel intern is opgebouwd. We hadden het niet anders verwacht van een merk zoals Matrix Audio; de printplaten bezitten een heel cleane lay-out en alle componenten zijn heel netjes geplaatst. Een garantie dat alles daarmee in orde is, is dat niet. Maar het geeft wel veel vertrouwen, zowel over het audiodesign als over het kwaliteitsniveau van de productie zelf. Als je zoveel moeite doet om je schakelingen zo netjes te ontwerpen, is de kans groot dat er ook veel competentie aanwezig is op andere vlakken.

Er zijn aardig wat Aziatische merken die opteren voor GaNFET-gebaseerde versterking. Matrix Audio van zijn kant maakt een solide keuze door de MD-1P te voorzien van Ncore-modules van het Nederlandse Hypex. Klasse D dus, maar wel vrij van een aantal tekortkomingen die goedkopere klasse D-opties wel bezitten. Zo is het niet overgevoelig voor impedantieschommelingen bij luidsprekers, iets dat je bij goedkope klasse D-chipoplossingen kunt meemaken. Ncore, samen met Purifi, heeft heel lage vervorming en wordt daarom gezien als een uitstekende oplossing. Anno 2025 is dat natuurlijk geen nieuws meer, want het aantal fabrikanten dat inmiddels Hypex-modules in hun producten inbouwen valt niet op één hand te tellen. Van Cambridge Audio tot Primare, je vindt ze overal.

Digitale en analoge techniek

Een belangrijk deel van een alles-in-één is de DAC. Voor dit toestel koos Matrix Audio voor de AK4493SEQ, een chip uit de Velvet Sound-lijn die we al vaker prima hebben horen klinken. Het hangt natuurlijk van de implementatie af, maar op dat gebied is deze fabrikant geen beginner. Volgens de specificaties voorziet Matrix Audio zo een dual femto-klok, vermoedelijk om een betere timing te leveren naargelang je luistert naar materiaal van 44,1 kHz (of een meervoud) of naar audio van 48 kHz (of een meervoud).

Leuk gedaan is dat Matrix Audio je de gebruikelijk filterkeuzes biedt, maar ze vertaalt naar meer muzikale termen. Analytical, Dynamic, Mellow, Analog… het zegt een muziekliefhebber wellicht meer dan een Short Delay Slow Roll-off of een Low Dispersion Short Delay Filter. Uiteraard zijn de verschillen tussen die filters – zoals altijd – behoorlijk subtiel. Ze uitproberen en vergelijken kan echter heel vlot, dus zelf vaststellen wat je meest ligt is heel makkelijk.

Belangrijk op te merken is dat een toestel zoals dit heel ‘digitaal’ kan overkomen, maar Matrix Audio wijselijk gekozen heeft voor een analoge volumecontrol – die wel digitaal gestuurd is. Het beste van beide werelden, zou je kunnen stellen: de precisie van het digitale (er zijn 256 volumestapjes) met de kwaliteit van het analoge (digitale volumecontrols werken meestal door het aantal bits te verlagen).

MA Remote focust op de essentie

Er is het touchscreen en de remote, maar er is uiteraard ook een app waarmee je de MD-1P kunt bedienen. Deze MA Remote is een oude bekende; met deze app bedien je eveneens andere apparaten van het merk, zoals de MS-1 streamer of de TT-1 transport. Vergeleken met de bedieningsapps van sommige andere merken presenteert de app van Matrix Audio als verfrissend eenvoudig. De app die hoort bij de Eversolo DMP-A8 die in de testruimte staat bijvoorbeeld, is heel wat uitgebreider. De leercurve bij MA Remote is duidelijk minder steil.

Bij MA Remote ligt de nadruk wel hoofdzakelijk op muziek afspelen, minder op vele DSP-opties en extra functies zoals bij sommige anderen. In de eerste plaats gebeurt dat afspelen bij MA Remote vanaf een eventuele ingebouwde SSD of andere opslag, maar je kunt een aantal streamingdiensten koppelen. Dat werkt allemaal heel vlot, miste ik soms stukjes extra meta-informatie die pakweg Qobuz beschikbaar stelt over artiesten. In de app kun je bovendien een virtuele remote oproepen en zo snel iets aanpassen, zoals de gekozen filter. Internetradio is een aparte keuze in de zijbalk van de app, zodat je snel een station kunt vinden en selecteren.

MA Remote presenteert de eigen muziekcollectie op een aangename manier, met bovengemiddeld veel opties om een bib te doorzoeken. Naast de gebruikelijke keuzes op basis van albums, artiesten en genres, zijn er ongewonere opties zoals componisten of labels. Beide zijn heel handig als je graag naar klassiek luistert, labels zijn ook een mooie manier om te filteren bij jazz en sommige andere genres. Een paar uur luisteren naar 4AD-releases, er zijn er slechtere manieren om je avond door te brengen.

De gebruikservaring vond ik heel aangenaam: gericht op het essentiële en vlot reagerend. Iets dat je ook kunt stellen over de bediening van de interface via het scherm. Veel concurrenten bouwen hun streamers op Android, het besturingssysteem dat vooral op smartphones wordt gebruikt. Matrix Audio zegt echter geopteerd te hebben voor een eigen adaptatie van Linux, MA Player Hi-Fi Streamer OS, wat mogelijk een verklaring is waarom het zo soepel draait. Een brede ondersteuning voor muziekformaten hoort daarbij; de MD-1P speelde probleemloos diverse hi-res PCM-formaten af (tot 768 kHz/32-bit) en tot DSD512.

De MA Remote-app is niet de enige optie die je hebt om muziek te streamen. Zoals het hoort, is de MD-1P rijkelijk voorzien van alternatieven. Tijdens het testen gebruikte ik vaak Roon om muziek af te spelen, dankzij DLNA-ondersteuning kun je voor Audirvaña opteren als je verkiest. De officiële samenwerking met de Franse muzieksoftware was zelfs de recentste update aan de software-roadmap van het merk. Ten slotte zijn Airplay, Spotify Connect en Tidal Connect er ook om muziek te streamen.

Een server met een SSD

Muziekliefhebbers zoeken tegenwoordig vooral streamingdiensten op, maar er zijn ook aardig wat mensen die nog altijd hun eigen muziekcollectie verkiezen. Misschien wel omdat je graag op deze manier artiesten rechtstreeks wil steunen, via Bandcamp en zonder dat een of andere Spotify-CEO met het geld gaat lopen. Bij veel alles-in-één-versterkers kun je die eigen FLAC’s, WAV’s en meer afspelen vanaf een USB-schijf of over het netwerk vanaf een NAS. Dat kan ook allemaal met de MD-1P, maar het voegt er een waardevolle derde optie aan toe: je kunt een SSD inbouwen en de muziek op de versterker zelf bewaren. Bij ons testtoestel was zo’n NVMe SSD van 1 TB voorzien, ruimte genoeg voor heel wat muziek. Zelfs in hi-res en lossless formaten kan er wel veel op (en 2 TB SSD’s kosten ook niet zoveel meer). Ik vind deze optie wel een echt pluspunt; het inbouwen is een makkie. De MD-1P kan trouwens desgewenst als server functioneren voor andere audioapparaten op het netwerk. Een NAS in de kelder plaatsen hoeft dus niet per se.

En hoe je dan muziekbestanden op die SSD in de MD-1P krijgt? Dat kan gewoon over het netwerk, maar Matrix Audio biedt nog een interessante optie. Sluit op de USB-poort een cd-drive aan en je kunt een muziek-cd direct naar de opslag rippen. Mooi is dat tijdens het rippen de juiste metadata wordt toegevoegd, zodat je eindigt met muziekbestanden die helemaal correct verschijnen.

Bruisend met detail

De Matrix Audio-versterker maakte meteen een sterke entree met een weergave vol detail, tot op het microniveau. Veel hangt natuurlijk af van welke speakers je aan het toestel hangt, maar het leek direct een karakter te bezitten dat veel mainstream-speakers een stukje audiofieler uit de hoek zou laten komen. Als dit nu overkomt als het de MD-1P een analytisch karakter heeft, dan klopt dat ook weer niet. Kracht en controle waren er met hopen, wat een genuanceerd laag fraai combineerde met veel resolutie in de hogere frequenties. Spelend op een paar Monitor Audio Gold 300 6G’s bijvoorbeeld, bracht de MD-1P de originele versie van ‘Say A Little Prayer’ van Aretha Franklin via Roon heel geslaagd en levensecht. Detailrijk, zodat het zachte getik op de hi-hat en de subtiele gitaarlijn die vaak naar de achtergrond verdwijnen toch hier mooi deel van de geheel waren. Maar het was vooral Aretha’s stem die prachtig wordt neergezet, het nummer klopte ook gewoon ritmisch – wat je onbewust merkt omdat je voet begint mee te bewegen.

Van dit nummer zijn er vele knappe covers, waaronder een kurkdroge van Bomb The Bass waarin een spaarzame beat alle ruimte creëert voor de zangeres Maureen Walsh – verder een vrij onbekende artieste, maar die blijkbaar wel geweldig kon zingen. Ook deze interpretatie klinkt heel mooi: een beetje beleefd (maar dat is die jaren negentig opname dan ook wel), maar wel expansief en met veel definitie neergezet. Het is een mooi begin van de luistersessie.

De MD-1P is prima geschikt voor 2.1 of zelfs 2.2 opstellingen. Wat wel interessant is, want een alles-in-één combineren met compactere speakers past netjes bij het verlangen van heel wat mensen om een onopvallend audiosysteem in de woonkamer te hebben. Maar kleinere luidsprekers zijn zelden heel goed in diepe bassen produceren, dus een subwoofer toevoegen is dan zeker geen slecht idee. Niet enkel als je fan bent van pakweg techno, trouwens. Nagenoeg elke muziekgenre heeft wel baat bij een solide basfundering, en ook bij tv-geluid mag het laag niet ontbreken. Een relevant scenario om te testen dus, wat ik doe door een paar DALI Rubicon 2’s aan te vullen met een ELAC Sub 2050. Dat is best een groot ding – nou ja, met subwoofers kan het natuurlijk héél groot worden – maar je hoeft niet lang rond te kijken om compactere modellen op het spoor te komen. Het is wel slim om bij de Matrix Audio-versterker te opteren voor een sub met app-sturing. Er zijn geen uitgebreide instellingen voor sub-integratie, al zou het best kunnen dat MA ze later nog toevoegt. Ook toen ik in het voorjaar de TT-1 streaming bridge in huis haalde, viel op dat het bedrijf heel actief bezig is met firmware-updates en functies toevoegen. Positief is dat, want bij producten met streaming en veel functionaliteit wil je een fabrikant die betrokken blijft. Het gebeurt nog altijd te vaak dat dure streamingtoestellen na een relatief korte tijd geen broodnodige updates meer ontvangen. Bij Matrix Audio heb ik daar weinig vrees voor. Maar tot zo’n update zou opduiken, is het veel handiger om even in een app te duiken om de subwoofer rechtstreeks in te stellen – moet je niet op je knieën achteraan een grote sub prutsen met draaiknoppen. Importeur Reference Sounds van zijn kant liet weten dat het verzoek voor betere sub-controls ingediend was. Op dit moment spelen speakers full-range en wordt alles onder 150 Hz eveneens naar de sub gestuurd; je kunt uiteraard op de subwoofer een lager afsnijpunt instellen, zoals het vaak geadviseerde 80 Hz.

De DALI’s en de ELAC-sub vormden samen een geweldig systeem, waarbij de MD-1P de tracks op ‘Out of Exile’ van gitaarsupergroep Audioslave met heel veel drive en opwinding de kamer in duwde. Bij deze soort nummers is snelheid echt belangrijk, en dat levert deze kwieke Matrix Audio met overtuiging. Het maakte voor een zeer geslaagde reis naar het verleden, om weer eens te genieten van de vlijmscherp neergezette stem van wijlen Chris Cornell en de unieke sound van de RATM-muzikanten. Bij een track als ‘The Worm’ viel meteen de invloed van Tom Morello te bespeuren. Fijn gebracht ook, die kenmerkende gladde hoge noten op de elektrische gitaar.

Geslaagd met vinyl

De sprong van Audioslave naar Mark Lanegan is niet zo’n grote. Wel qua drager in dit geval, want in plaats van muziek af te spelen vanaf de SSD is het nu aan de jubileumuitgave van ‘Bubblegum’ die vorig jaar op rode vinyl verscheen. Een Pro-Ject X1-platenspeler met Pick-It Pro-element hang ik rechtstreeks op de Matrix Audio-versterker, dankzij de MM-klare phono-ingang is dat geen probleem. Wat blijkt? Niet alle aandacht ging naar de DAC of streamingopties, ook dit ‘analoge’ component lijkt wel met zorg behandeld te zijn. Met een puike kanaalscheiding, waardoor het stereobeeld bij ‘Head’ lekker breed en goed gedefinieerd verscheen. De master-ingenieur van dienst plaatste één vervormde gitaar ver aan de linkerzijde, en zo presenteerde de versterker dan ook heel precies. Lanegans stem is iets heel bijzonder, heel korrelig en soms rauw, en dat karakter klinkt perfect door. Het karakter van de cartridge en draaitafel klinken hier heel goed door, de phono-ingang en -versterkergedeelte voegen niets ongewenst bij – en zo hoort het. ‘Lives Outgrown’, de wondermooie release van Portishead-zangeres Beth Gibbons die vorig jaar verscheen, draaien bevestigde die positieve vibe. Al is het album zelf niet zo opbeurend. Mooi hoor, de eenvoudige akoestisch gitaar die heel natuurlijk klonk op ‘Tell Me Who You Are Today’. Ook het zweverig ‘Floating on a Moment’ verschijnt heel open en detailrijk, zodat subtielere details in de achtergrond (zoals de zachte backing vocals en iets dat klinkt als een xylofoon) relatief mooi naar voren treden. Het gebruikte element is natuurlijk ook niet de allerbeste, dus daar zit eerder de beperking dan bij de Matrix Audio-versterker. Die presenteerde alles heel natuurlijk zoals het aangeleverd werd.

Conclusie

Matrix Audio is misschien niet het merk waar iedereen meteen aan denkt als ze gaan shoppen voor een alles-in-één-versterker om in de woonkamer te parkeren. De MD-1P bewijst dat het merk nochtans wel aandacht verdient. De uitmuntend bouwkwaliteit en strak design zijn al heel attractief, maar het is vooral de kwaliteit van de versterking die opvalt. De digitale kant van de MD-1P – het mooie scherm, de vele streamingopties – trekken de aandacht, maar Matrix Audio heeft net veel aandacht besteed aan de analoge zijde. Dat verklaart wellicht waarom deze versterker op geluidsvlak zijn prijskaartje helemaal rechtvaardigt.

Het enige dat je kunt opwerpen is dat de MP-1D niet inzet op veel DSP-opties of zaken als kamerkalibratie. Dat hoeft ook niet, al zou wat meer controle met betrekking tot subintegratie welkom zijn. Mogelijk zit dat laatste ook wel in de pijplijn; uiteraard is het enkel relevant als je met een subwoofer aan de slag wil gaan.

Los daarvan, is inzetten op een kleiner aantal gerichte functies zoals Matrix Audio hier doet allesbehalve een slechte zaak. Je merkt dat Matrix Audio zijn pijlen gericht heeft op weergavekwaliteit, gecombineerd met een ease of use dat je vooral snel bij je muziek brengt. Het draait natuurlijk ultiem altijd om hoe goed muziek en tv-geluid klinkt, maar dat maakt gebruiksgemak niet onbelangrijk. De strakke, heldere interface van de MD-1P betekent dat je echter nooit gefrustreerd zal worden als je gewoon ontspannen naar een geliefd album of playlist wil luisteren. Matrix Audio is een merk om in de gaten te houden…