Review: Cyrus Audio 40 PPA – Kleine maar toch ultieme phonotrap

31 oktober 2026 + 10 minuten 0 Reacties
Cyrus Audio 40 PPA
FWD award

Vinylliefhebbers die hun luisterplezier naar een hoger niveau willen tillen maar daarbij geen enorm toestel erbij willen? Buiten het budgetsegment is er niet veel keuze, maar de Cyrus 40 PPA is de welkome uitzondering. Het is een betere phonoversterker met een kleine voetafdruk – en veel meer mogelijkheden dan normaal het geval is.

In deze review nemen we de gloednieuwe 40 PPA onder de loep, de phonovoorversterker die Cyrus onlangs toevoegde aan zijn 40 Series. Deze lijn werd in 2024 geïntroduceerd toen het Britse merk zijn veertigste jubileum vierde, al betreft het hier geen gelimiteerde reeks. Er verschenen destijds direct meerdere apparaten, waaronder de 40 Amp en de 40 PSU, die ook in deze review de revue passeren. Systeemdenken zit nu eenmaal diep in het DNA van de Britten, waardoor de verschillende componenten uit de 40 Series naadloos op elkaar aansluiten. Waar de 40 CD (cd-speler) en 40 ST (streamer) vorig jaar al op de markt kwamen, liet deze 40 PPA echter iets langer op zich wachten.

Voor sommigen is een phonovoorversterker louter een functionele aankoop: een noodzakelijk kastje om een platenspeler aan te sluiten op een versterker zonder phono-ingang. Vaak valt de keuze dan op een betaalbaar instapmodel dat liefst veilig uit het zicht wordt weggewerkt. Voor de échte fijnproever ligt dat echter anders. Wie aan de slag gaat met hoogwaardige elementen en hun volledige potentieel wil benutten, eist meer. De 40 PPA, met een prijskaartje van 2.495 euro, is exact voor die vinylista ontworpen. Beter nog: hij bedient de absolute veelvraat. De Cyrus is namelijk uitgerust met maar liefst vier configureerbare phono-ingangen, ideaal voor wie regelmatig wisselt van element of meerdere draaitafels bezit. Al staat het je uiteraard vrij om de 40 PPA ‘gewoon’ in te zetten voor die ene, trouwe referentiedraaitafel.

Wat Phono-voorversterker
Elementen MM, MC
Impedantie MC 11Ω, 16Ω, 33Ω, 47Ω, 100Ω, 150Ω, 333Ω, 500Ω, 1kΩ, 47kΩ
Gain 30-50-60-65 dB
Ingangen 4 x cinch
Uitgangen XLR, cinch
Extra's display, instellen via menu’s, upgradebaar met 40 PSU, Warp-functie
Afmetingen 8,8 x 22 x 36,5 cm
Gewicht 4,8 kg
Prijs 2.495 euro

Standvastige liefde voor compact

Cyrus zag in de jaren tachtig het levenslicht als een spin-off van Mission, specifiek opgericht om versterkers te bouwen die optimaal bij de luidsprekers van het moedermerk pasten. Dat ligt inmiddels ver in het verleden; Cyrus Audio opereert al decennia volledig zelfstandig. Toch dragen ze hun Britse afkomst nog altijd met trots uit, wat meteen de oplichtende Union Jack verklaart op het display bij het opstarten. De productie vindt plaats in Nottingham, en het hoofdkwartier is gevestigd in Huntingdon, nabij Cambridge.

Sinds de introductie van de legendarische Mission Cyrus One in 1984 is één eigenschap altijd een constante gebleven: de bescheiden vormgeving. Cyrus bouwt van oudsher hifitoestellen op het kenmerkende ‘halve-breedteformaat’. Omdat de diepte en hoogte wél conventioneel zijn gebleven, ogen de apparaten slank, maar bieden ze intern ruim voldoende plaats voor forse voedingen en uitgekiende elektronica. Zeker met het oog op warmteafvoer en het vermijden van onderlinge interferentie is dat een cruciale factor. De filosofie wijkt daarmee af van merken die compacte versterkers puur ontwerpen als lifestyle-producten voor in de huiskamer. Componenten als de 40 Amp en 40 PPA voelen ronduit serieus en high-end aan, ook al eisen ze beduidend minder visuele aandacht op dan hifi-apparatuur op vol formaat. Het is, kort door de bocht, het esthetische tegendeel van de visuele branie van bijvoorbeeld een McIntosh.

Die bescheiden voetafdruk zit diep in het dna, al lijkt er binnenkort toch een kleine stijlbreuk aan te komen. Tijdens de afgelopen twee High End-edities in München kregen we al prototypes te zien van een aankomende 80 Series, die de designtaal van de 40 Series deelt, maar wél de traditionele, volledige componentbreedte aanneemt.

Bouwkwaliteit van de bovenste plank

Mijn vaste phonovoorversterker is een Musical Fidelity M8x Vinyl, een apparaat dat net als deze 40 PPA ontworpen is voor liefhebbers met meerdere elementen. Het grote nadeel van die Musical Fidelity? Zijn voetafdruk is werkelijk kolossaal; hij is nog aanzienlijk breder en dieper dan een standaard hifi-component. Wat dat betreft is het schoenendoosformaat van de Cyrus een verademing qua flexibiliteit. Zelfs als je geen compleet Cyrus 40-ecosysteem opbouwt, is deze compacte form factor een onmiskenbaar pluspunt, want hij laat zich visueel verrassend makkelijk combineren met apparatuur van andere merken.

Combineer je wél meerdere 40 Series-componenten, dan levert dat een bijzonder strak audiorack op. Of je ze nu naast of op elkaar plaatst, de 40 Amp en 40 PPA delen exact hetzelfde chassis van zwart geanodiseerd aluminium. Alles spreekt dezelfde verfijnde designtaal; enkel het subtiel zeshoekige voorpaneel verschilt afhankelijk van de functie. Bepaalde elementen keren steevast terug, zoals de vier touch-toetsen aan de linkerkant en een robuuste draaiknop omringd door een witte ledring (bij de 40 Amp en 40 ST). De 40 PPA en 40 Amp vallen bovendien op door een royaal, centraal geplaatst kleurenscherm, dat zelfs vanaf de luisterpositie op drie meter afstand moeiteloos afleesbaar blijft. Prettig is ook de meegeleverde systeemafstandsbediening, waarmee je met vier handige functietoetsen razendsnel schakelt tussen de besturing van de verschillende componenten. Geen tafel vol quasi-identieke remotes dus.

Ondanks hun bescheiden proporties voelen de zwarte behuizingen massief en uiterst degelijk aan. De afgeronde hoeken en de diepe koelribben halverwege het chassis geven het geheel bovendien een stoer, doelmatig karakter.

Plaats voor een kwartet

Met vier phono-ingangen (elk voorzien van een eigen aardingsklem) en zowel gebalanceerde XLR- als single-ended RCA-uitgangen, is de achterkant van de 40 PPA ronduit drukbevolkt. Dat is geen unicum voor het merk. Ook bij de 40 Amp blijf je je verbazen over de hoeveelheid connectiviteit die ze op zo’n compact oppervlak hebben weten te integreren. In de praktijk levert die dichtheid gelukkig nauwelijks problemen op. De vier paar RCA-ingangen zijn prima bereikbaar. Het enige – en dat is een klein detail – is dat een stugge, high-end stroomkabel het soms wat lastig maakt om de XLR-uitgangen te ontgrendelen. De stroomkabel even loskoppelen verhelpt dat euvel direct. Combineer je de 40 PPA met de 40 Amp, dan maak je overigens toch gebruik van een reguliere RCA-kabel. Mocht er onverhoopt toch een aardlusbrom optreden, dan biedt de ground/lift-schakelaar direct de oplossing.

Daarnaast vallen twee poorten op die in eerste instantie misplaatst lijken: een ethernetaansluiting en een usb-poort op een volledig analoog apparaat. Deze dienen uiteraard niet voor app-bediening of streaming, maar puur voor het uitvoeren van toekomstige firmware-updates. Hetzelfde geldt voor de netwerkpoort op de 40 Amp (al beschikt de 40 ST-streamer logischerwijs wél over volledige netwerkfunctionaliteit).

De upgrade-route: een externe voeding

Helemaal in de traditie van Cyrus is de seriële multipin-aansluiting op de achterzijde. Nee, niet om een antieke matrixprinter op aan te sluiten, maar om de 40 PPA optioneel te upgraden met een externe voeding: de 40 PSU. Deze is gehuisvest in exact hetzelfde chassis. Zodra je deze koppelt, neemt de 40 PSU het zware werk over, al blijft de standaard stroomkabel nodig om de digitaal ‘vervuilende’ besturingsonderdelen van het apparaat apart te voeden.

De filosofie hierachter – een pad dat merken als Naim ook graag bewandelen – is dat je de potentieel storende invloed van een zware voeding fysiek weghaalt bij gevoelige audiocircuits. Daar valt absoluut wat voor te zeggen. Tijdens deze en eerdere reviews heb ik de externe voedingen van Cyrus meermaals getest. Het leverde in mijn set-up steevast een hoorbare verbetering op, al was de winst bij de geïntegreerde versterker (Amp) marginaal groter dan bij de PPA. Dat is overigens een compliment voor de 40 PPA: zijn interne voeding is blijkbaar al dusdanig ontworpen dat de noise floor extreem laag ligt. Dat is ook een absolute vereiste bij het versterken van uiterst fragiele phonosignalen. Cyrus heeft de interne architectuur dan ook niet aan het toeval overgelaten; de zeslaagse printplaat zorgt ervoor dat storende componenten zo ver mogelijk van de signaalweg gescheiden blijven. Mooie bonus: als je de 40 PSU aan de 40 Amp koppelt, daalt niet alleen de interferentie, maar stijgt ook het vermogen van 2 x 100 watt naar 2 x 113 watt (bij 6 ohm). Gezien het prijskaartje van de 40 PSU blijft het wel een afweging die je voor je eigen set-up en budget moet maken.

Warp-filter voor golvend vinyl

Hoe diep de liefde voor vinyl ook zit, de liefde voor onmogelijke dip-switches op de achterkant van een versterker is non-existent. Bij sommige ontwerpen zitten die minuscule schakelaartjes zelfs aan de onderkant verstopt. Gelukkig bespaart Cyrus ons die frustratie. Via een touch-toets op het frontpaneel, of comfortabel vanaf de luisterplek met de afstandsbediening, navigeer je soepel door de instellingen op het kleurenscherm. Per ingang specificeer je eenvoudig of je een Moving Magnet (MM) of Moving Coil (MC) element gebruikt. Bij de keuze voor MM is het direct plug-and-play, aangezien de meeste MM-cartridges zeer vergelijkbare elektrische eisen stellen en Cyrus er bewust voor koos hier geen extra belastingswaarden aan te bieden.

Kies je voor MC, dan opent zich een keur aan afstelmogelijkheden. De gain (versterkingsfactor) is royaal instelbaar tussen de 30 en 65 dB, met – handig – een staafmeter die aangeeft als er clipping is. Ook voor de ingangsimpedantie (van 11 Ω tot 47 kΩ) en de capaciteit is er een breed scala aan waarden beschikbaar. Hierdoor kun je de overgrote meerderheid van de high-end MC-elementen perfect op hun sweet spot afstellen.

Daarnaast beschikt de 40 PPA over een intrigerende ‘Warp’-functie, die direct via een knop op het frontpaneel in te schakelen is. Geen sciencefiction, maar een uiterst effectief subsonisch filter. Oudere – en helaas soms ook kersverse – persingen zijn immers niet altijd perfect vlak. Dit golvende vinyl veroorzaakt tijdens het afspelen ongewenste, laagfrequente bijgeluiden en extreme woofer-uitslagen. Het Warp-filter snijdt dit ‘gerommel’ adequaat weg zonder de hoorbare basweergave aan te tasten.

Transparant met een vleugje warmte

Om de Cyrus-keten optimaal te kunnen beoordelen, koppelde ik deze aan een set Triangle Solstice 3-luidsprekers. Deze forse, elegante boekenplankspeakers logeerden hier enkele maanden in het kader van een EISA-jurering. Typerend voor het Franse merk zijn ze relatief eenvoudig aan te sturen, met een vloeiend middengebied en een zijdezacht tophoog. Een karakter dat overigens mooi versmelt met de iets warmere, typisch Britse klankbalans van de 40 Amp. De versterking en luidsprekers bleven gedurende de testperiode een constante factor, maar aan bronzijde werd wél flink gevarieerd.

Als eerste mocht de Technics SL-1200GR2 aantreden, een draaitafel die dankzij zijn innovatieve ΔΣ-Drive een vrijwel perfect egale rotatiesnelheid garandeert. In de headshell werd de weelderig klinkende Nagaoka MP-700 gemonteerd, een Moving Permalloy-element dat dezelfde elektrische specificaties hanteert als een traditionele MM. De revue werd geopend met ‘Collapsed in Sunbeams’ van Arlo Parks. Op het eerste gehoor klinkt dit als toegankelijke, radiovriendelijke popmuziek, maar onder de oppervlakte schuilt veel subtiliteit, niet in de laatste plaats door Parks’ kwetsbare zangstem en poëtische teksten. De track Hurt vloeide weelderig en fluweelzacht uit de Triangle-speakers, waarbij de stem van Parks warm en organisch in de ruimte werd geplaatst. Mooi, want daardoor kwamen de teksten extra binnen. Tegelijkertijd behield de 40 PPA een uitstekende controle, waardoor de subtiele baslijn en de delicate achtergrondvocalen nooit wegdrukten.

Een andere cruciale taak van een phonotrap is het versterken van het fragiele stereosignaal zonder dat er crosstalk (overspraak) tussen het linker- en rechterkanaal ontstaat. De grootse, weidse soundstage tijdens Rushing Water op Stings album ‘The Bridge’ bewees dat die kanaalscheiding hier ijzersterk is. De strakke, droge percussie op dit nummer werd messcherp en foutloos in de ruimte gepositioneerd. De 40 PPA en de hypernauwkeurige direct-drive van Technics bleken een geslaagd huwelijk. Ook bij tracks als If It’s Love en The Book of Numbers was het volop genieten van de rijke, gelaagde presentatie van Stings iconische stem.

Omdat het versterken van low-output MC-elementen aanzienlijk kritischer is voor de prestaties van een phonotrap, was het tijd om te schakelen. In plaats van ingewikkeld elementen te gaan wisselen op de Technics, koos ik voor de luxepositie van de analoge veelvraat: de SL-1200GR2 verdween even naar het audiorack, en de Pro-Ject X2 B met voorgemonteerde Pro-Ject MC9-cartridge nam zijn plaats in. (De gebalanceerde mini-XLR uitgang van de Pro-Ject lieten we voor wat het was, aangezien Cyrus vasthoudt aan de universele RCA-connecties voor de ingangen).

Met de MC9 bleef Cakes ‘Fashion Nugget’ een oergezellige, laid-back luistertrip. Het MC9-element staat erom bekend het hoog wat nadrukkelijker te presenteren, wat normaal gesproken fantastisch werkt om de ruimtelijkheid van een grote concertzaal weer te geven. Bij deze droge, jazzy indierock bleek dat een tweesnijdend zwaard; de koperblazers in de Sinatra-cover Frank Sinatra kregen een licht schel randje. En dat is direct een enorm compliment aan de Cyrus 40 PPA: hij is genadeloos eerlijk. De phonotrap voegde hier geen kleuring toe om de scherpte te maskeren, maar liet simpelweg het specifieke, analytische karakter van de MC9 horen. De 40 PPA opereert opvallend transparant. Mede dankzij de 40 Amp kreeg de basgitaar in monsterhit The Distance net wat meer punch en gewicht dan ik doorgaans gewend ben. Dat is alleen maar positief; het is juist die ingenieuze, complexe baslijn die de stuwende kracht achter het nummer vormt. Waar zo’n baslijn op mindere systemen nog wel eens wil verzuipen in het gitaargeweld of de kenmerkende deadpan zang van John McCrea, wist het Cyrus-systeem de instrumenten moeiteloos van elkaar te scheiden. Dezelfde indrukwekkende gelaagdheid ervaarde ik even later bij Open Book, waaruit wederom bleek hoe goed dit systeem een brede, driedimensionale soundstage kan neerzetten.

Karakterbehoud als grootste deugd

In de afrondende fase van deze review ontving ik van Dynavector het Aska-element, en wel in de low-output configuratie. Na een zorgvuldige montage en afstelling op de Technics, kon ik direct proeven van de ongekende precisie en punch die dit element levert, in dit geval met de waanzinnige Original Source-heruitgave van de beroemde 1973-registratie van Griegs Peer Gynt-suites 1 & 2 (Berliner Philharmoniker onder leiding van Herbert von Karajan). En dat terwijl het element nog niet eens de kans had gehad om volledig in te spelen…

De Original Source-behandeling van Deutsche Grammophon door Maillard en Mayer laat dit meesterwerk werkelijk schitteren op het zwarte goud. De Aska is bovendien een onvervalste Dynavector: bliksemsnel, met een verbluffende resolutie in het tophoog en barstensvol microdetail. En het mooiste? Werkelijk níéts van die magie ging verloren in de circuits van de 40 PPA. Het voelde letterlijk alsof de deuren van de grote zaal van de Berliner Philharmonie werden opengegooid. De hoeveelheid ruimtelijke informatie was verbluffend, vooral in de fluisterstille passages. De weemoedige, gedempte strijkers die Åses Tod openen bijvoorbeeld, kregen een beklemmende, bijna tastbare emotie; je betrapt jezelf erop dat je naar voren leunt om maar geen enkele con sordino-klank te missen. De opbouw naar de aanzwellende, fortissimo climax was bloedstollend goed en toonde de onbegrensde dynamiek van het Cyrus-systeem. Het was een hele verlichting toen daarna het speelse, ritmische Anitras Tanz volgde, waarbij het delicate getokkel van de snaren werd weergegeven met een strakke pizzicato-aanslag. De conclusie was glashelder: de 40 PPA staat volledig ten dienste van het element en geeft het superieure oplossend vermogen van de Dynavector onbelemmerd door. Een phonovoorversterker die haarfijn de verschillen tussen exotische elementen blootlegt, zonder er zijn eigen klanksignatuur dwingend aan op te leggen. Exact zoals het hoort.

Conclusie

De phonovoorversterker is de onbezongen held van de analoge signaalketen. Hij lijkt misschien minder impactvol dan de keuze voor een specifiek element of een set luidsprekers, maar vergis je niet: zodra de rest van je set-up van hoog niveau is, speelt de phonotrap een absolute sleutelrol. In zo’n ambitieus systeem mag de voorversterker nergens resolutie weggooien, mag hij geen eigen kleuring introduceren en moet de kanaalscheiding te allen tijde onberispelijk blijven. Dat is precies het lijstje vinkjes dat de 40 PPA moeiteloos weet te zetten. Hij combineert een loepzuiver, rijk detailniveau met een inktzwarte, stille achtergrond. De upgrade die dit apparaat levert is niet subtiel; heeft de 40 PPA eenmaal zijn plek in je audiorack veroverd, dan is er eigenlijk geen weg meer terug naar hoe het vroeger klonk.

9.0
Cyrus Audio 40 PPA – 3
FWD award

Beoordeling
Cyrus Audio 40 PPA

Pluspunten
  • Vier instelbare phono-ingangen
  • Veel loading-opties bij MC
  • Prima stereoscheiding
  • Transparant
  • Past perfect bij 40 Amp
Minpunten
  • Geen gebalanceerde inputs
  • Remote moet je soms precies richten

Beoordeling Cyrus Audio 40 PPA

De phonovoorversterker is de onbezongen held van de analoge signaalketen. Hij lijkt misschien minder impactvol dan de keuze voor een specifiek element of een set luidsprekers, maar vergis je niet: zodra de rest van je set-up van hoog niveau is, speelt de phonotrap een absolute sleutelrol. In zo’n ambitieus systeem mag de voorversterker nergens resolutie weggooien, mag hij geen eigen kleuring introduceren en moet de kanaalscheiding te allen tijde onberispelijk blijven. Dat is precies het lijstje vinkjes dat de 40 PPA moeiteloos weet te zetten. Hij combineert een loepzuiver, rijk detailniveau met een inktzwarte, stille achtergrond. De upgrade die dit apparaat levert is niet subtiel; heeft de 40 PPA eenmaal zijn plek in je audiorack veroverd, dan is er eigenlijk geen weg meer terug naar hoe het vroeger klonk.

Reacties (0)