Review: Onkyo Muse Y-50 – Compacte en talentrijke streaming versterker

Modern, maar VU-meters ontbreken niet

Een retrosfeer ademt de Y-50 niet echt uit, het heeft veel meer een eigentijdse uitstraling met z’n 5,64 inch kleurenscherm geflankeerd door twee draaiknoppen met een oranje led-ring. Wel is er een gesofistikeerde toets in de vorm van de ventilatiegaten in een sankuzushi-patroon, een motief dat je wel eens bij Japanse kledij en decoratie ziet.

Dankzij de klasse D-technologie is de Y-50 geen zwaar ding. Over de bouwkwaliteit valt niet te klagen, het ziet en voelt degelijk aan. De draaiknoppen mochten wat meer gewicht in de schaal leggen, maar een probleem is het niet echt. Je kijkt vooral naar het fraaie scherm, dat tijdens het streamen albumhoezen mooi en groot presenteert. Ook op andere momenten word je met eyecandy verwend. Verander je het volume dan zie je aan de rechterzijde een grote wijzer bewegen, alsof de knop ernaast de as is. Iets gelijkaardig heb je bij het selecteren van de ingang, je ziet meteen de connectie met de draaiknop ernaast. Als je dat verkiest, kun je ook enkel VU-meters op het scherm laten dansen – wat een weer een mooie verwijzing is naar de vele eindtrappen met dergelijke meters die Onkyo over de decennia heen uitbracht.

Remote is even handig als de app

De Y-50 bedien je via de Onkyo-app, die helder in elkaar zit. Omdat er bij deze versterker volledig op externe streamingopties zoals Spotify Connect wordt ingezet, vind je in de app geen ingebakken streaming. Dat was anders bij de P-80, waar je in de app wel allerlei opties vond, zoals het afspelen van eigen bestanden over het netwerk. Internetradio of je favoriete playlist speel je op de Y-50 af via AirPlay of Chromecast, of via de Connect-functie van Qobuz, Spotify of Tidal. Bluetooth is er ook nog, maar (vooralsnog) geen Roon-ondersteuning. Je kunt wel eigen bestanden streamen met een UPnP-app zoals BubbleUPnP, of met de rooExtend-plugin voor Roon.

Het uitblijven van ingebakken streamingopties maakt de app overzichtelijk. Via iconen onderaan schakel je tussen de (vele) ingangen, pas je het volume aan en kun je de weergave aanpassen. Naar goede Japanse hifi-gewoonte is er een toonregeling, met een handige toevoeging: je kunt dialogen verbeteren. Dit is een optie die je op soundbars en AV-receivers vaak vindt, maar niet op stereoproducten. En toch kan het nuttig zijn als je de Y-50 via HDMI met je tv verbindt. Wat ook handig is: die toonregeling kun je ook direct via de remote regelen, net als instellingen aanpassen. De menu’s die dan verschijnen zijn afgestemd op mensen die vanuit de zetel iets willen aanpassen, waardoor alles zelfs op 2-3 meter leesbaar blijft.

Zelfs een HDMI-ingang

Alles-in-één-versterkers op dit prijspunt scoren meestal minder laag qua connectiviteit. Dat is bij de Y-50 een ander verhaal. De achterkant zit propvol met in- én uitgangen, wat toelaat om de Onkyo-versterker in veel scenario’s in te passen. De pre-out kan bijvoorbeeld na enkele jaren nuttig zijn als je een krachtigere eindtrap erbij wil halen. Er is ook een sub-uitgang, zodat je makkelijk een 2.1-opstelling kunt bouwen. Bij kleine boekenplankspeakers is een subwoofer een goed idee, dus dit is wel handig.

Als je iets wil aansluiten op de Y-50 heb je de keuze tussen een handvol analoge ingangen (waaronder drie cinch-paren) en een aantal digitale inputs (coaxiaal en optisch). Het interessante is dat je ook een HDMI-eARC-poort én een bijkomende HDMI-ingang krijgt. Je kunt dus bijvoorbeeld een Apple TV of zelfs een next-gen console aansluiten, aangezien er ondersteuning is voor 4K120. Die mogelijkheid is uiterst zeldzaam bij een stereoproduct; het is echt handig als je televisie over weinig vrije HDMI-ingangen beschikt.

Ook een troef is de phono-ingang die zowel voor de veelvoorkomende moving magnet-elementen als voor gevoeligere moving coil-cartridges geschikt is. Wisselen tussen die twee types doe je via een tuimelschakelaar die achterop verstopt is. Zo’n MC-modus duikt tegenwoordig iets vaker op bij geïntegreerde versterkers, maar blijft toch eerder de uitzondering dan de regel. Je mist op een toestel zoals dit wel de fijnmazige instellingen die een echte phono-voorversterker bezit, maar je kunt er wel iets mee.

Maakt geluid beter

Kamercorrectie pakt akoestische problemen van de kamer aan zodat muziek klinkt zoals het bedoeld is, niet wat je kamer ervan maakt. De impact van een ruimte kan best groot zijn, bijvoorbeeld door een aangedikte basfrequentie. Dat de Y-50 een kalibratiefunctie meekreeg, vinden we dus wel een plus. Hiervoor moet je een tweede app downloaden die enkel draait rond deze Room EQ. Op een iPhone of iPad kun je meteen aan de slag, de app gebruikt dan de microfoon van het Apple-toestel. Heb je een Android-apparaat, dan moet je nog investeren in een Zen-microfoon. De kamerkalibratie lijkt ons niet iets van Onkyo zelf, maar van het Deense Platin – de app vond naast de Y-50 ook de System Audio-hub en de Canvas-soundbar die ook op het netwerk hangen.

Room EQ gebruiken is niet moeilijk, het komt neer op een minuut of zo met de microfoon of iPad rondlopen terwijl er ruis afspeelt. Daarna wordt de weergave aangepast, wat in de woonkamer een merkbare verbetering opleverde maar in de testruimte eerder bescheiden veranderingen aanbracht. Dat is niet gek, de ene ruimte is akoestisch beter dan de andere. Wel fijn dat Room EQ er is, zeker als je baszware muziek of tv-geluid graag luider speelt.

Barst van het detail

Streamen via Qobuz Connect is bij deze Onkyo een van de makkelijkste manieren om een hi-resstream te beluisteren. De jazztracks op ‘No Deal’ van Melanie De Biasio worden zo probleemloos bij de Y-50 en een paar Perlisten S4b’s aangeleverd. Het is alsof de nummers werden opgenomen in een enorme lege ruimte, met name bij The Flow waarbij de stem van de Belgische zangeres sterk weergalmt. Het gevoel van diepte en omvang is er echt, wat getuigt dat de Onkyo-versterker ook het microdetail goed weet boven te halen. Historisch is Onkyo altijd een merk geweest dat de nadruk legde op helderheid, wat sommige mensen aantrok en weer anderen afstootte. Die voorkeur voor trebledetail is er nog, maar er is wel meer evenwicht. Dat doet de fluit bij deze track warmer overkomen, en ook de vocals krijgen hierdoor echt een emotionele impact.

Het onthullende karakter is heel effectief om het beklemmende sfeertje bij de gesproken intro op The Dead Flag Blues van Godspeed You! Black Emperor over te brengen. Tegen de tijd dat het nummer echt loskomt – daarvoor mag je 12 minuten wachten – was de Y-50 figuurlijk opgewarmd genoeg om de postrock-gitaren voldoende gelaagd over te brengen. Een sterk punt aan deze versterker is dat je veel resolutie krijgt, al hangt het wel van de aangesloten speakers af hoeveel je daar van proeft. Maar slim gecombineerd met speakers die iets warmer zijn, krijg je een audiofielere en toch ook toegankelijke weergave. Met de Perlistens – die wel uit een hogere prijsklasse komen – lukte dat goed, maar even goed met de DALI SONIK 5’s die nog in de testruimte staan. Met die laatste rolde het trage On The Town: Lonely Town. Pas de deux van de soundtrack van de biopic Maestro heerlijk groots de kamer binnen. Het volgende nummer op het album is wat uitdagender én rauwer, met een fragment uit de biografische film over het leven van Bernstein, maar ik vond dat de Onkyo prima het snelle duet aan de piano verwerkte. Om dan over te gaan in You’ve Got That Look dat oorspronkelijk gezongen werd door Marlene Dietrich, maar hier door Ute Lemper wordt gebracht. Haar Engels met zacht Duitse accent klonk geweldig, het is een detail dat het luisteren naar deze track net authentieker maakt.

Hangen we de Technics SL-1200GR2 met Nagaoka MP-700-element op de Y-50, dan horen we een competente verwerking van het zwakke phonosignaal. Een paar albums verder, onder meer van King Hannah en ‘The Bridge’ van Sting, en we kunnen de phono-ingang goedkeuren.

Stereo op z’n breedst

Een toestel als de Y-50 is deels ontworpen om tv-geluid af te handelen. Dat moeten we dus zeker testen, door de Onkyo-versterker via HDMI te verbinden met de Sony OLED-tv in de woonkamer. Bruce Springsteen’s Letter To You-documentaire op Apple TV blijft een referentie om muziekcontent via de televisie te testen. En het blijft ook fascinerend om te bekijken, zeker als je The Boss en z’n kompanen in de E Street Band koestert én een portie melancholie kan verdragen. De Y-50 doet het hier uitstekend, zelfs met die uitdagende Perlisten-boekenplankspeakers. Het doorleefde karakter van Springsteens stem als hij terugblikt op het parcours dat hij en z’n vrienden aflegde, werd heel goed overgebracht. Er zit behoorlijk wat detail in de weergave, wat sowieso een mooi gevoel van ruimtelijkheid oplevert. Die helderheid zorgt ervoor dat bij de registratie in de studio van House Of A Thousand Guitars ik echt de verschillende bijdragen kon identificeren – het is bij deze documentaire veel explicieter dan bij de uiteindelijke track op het album. Bij deze soort content draait het meer om subtiliteit, bij een actiefilm komt daar ook nog felle dynamische pieken. De Axign-technologie toont hier wel z’n meerwaarde, bijvoorbeeld bij de vaak gebruikte racescène uit Ready Player One. Dynamisch zat het goed, het was vooral ongelooflijk hoe goed de vele kleine geluidseffecten uit de mix traden. Dit is een van de drukste audioscènes ooit gemaakt, met vele Atmos-geluidsobjecten die in dit geval allemaal door de tv in een stereosignaal worden geperst. Er zou veel verloren kunnen gaan, maar de rinkelende muntstukken, de vele aanrijdingen tussen auto’s en met het decor, de explosies en brokstukken… Het kwam er allemaal wel goed uit. Het hangt wel wat van je speakers af natuurlijk, maar met weergevers van dit formaat is een subwoofer nodig als je écht spektakel wil meemaken.

Conclusie

Er zijn veel alles-in-één-versterkers op de markt, maar de Onkyo Y-50 steekt op verschillende vlakken boven het maaiveld uit. Er is de heldere, gedetailleerde weergave die zowel voor muziek als tv-geluid geschikt is, naast uniekere functies als een MM/MC phono-ingang, een extra HDMI-ingang en – op termijn – kamerkalibratie. De Y-50 werkt soepel en speelt muziek op een manier die je nieuwe dingen laat ontdekken in bekende liedjes, waardoor het een goede keuze is als je pakweg de stap van soundbar naar echt stereogeluid wil maken. Zoals altijd is een goede combinatie op vlak van speakers belangrijk, z’n kleine voetafdruk maakt plaatsing net wat makkelijker.