Review: Exposure 5510 Integrated Amplifier en DAC – Gebouwd voor het leven en dagelijks muzikaal plezier

De nieuwe 5510 Integrated Amplifier is de eerste loot aan de stam van de 5510 serie. Later volgen nog losse voor- en eindversterkers. Als basis diende de 3510 geïntegreerde versterker, die net als de nieuwe 5510 versterker volledig analoog is. Als optie kun je of een DAC-bord of een phono-module (MM of MC) toevoegen ten faveure van één van de lijningangen. Visueel is de 5510 Integrated Amplifier te onderscheiden van zijn goedkopere broer door het centraal geplaatste OLED-display. Ook is 5510 alleen leverbaar in de kleur zwart en niet in titanium. De oplettende consument zal ook het ontbreken van de hoofdtelefoonaansluiting opmerken. Exposure ziet deze 5510 Integrated Amplifier als een puristisch model en zet vol in op maximale geluidskwaliteit. Het OLED-display is in vijf standen te dimmen en bij de twee helderste standen dimt het display na één minuut volledig. Geheel nieuw is volumeregeling, dat met een laddernetwerk van weerstanden opgebouwd is voor extreme precisie met een bereik van maar liefst 95 dB.

De uitgangstrap van de 5510 is nu DC-gekoppeld met een DC servo die qua opbouw overgenomen is van de 3510 monoblokken. Zoals gebruikelijk bij Exposure is de versterker voorzien van een meer dan riante voeding. Het opgegeven vermogen is 2 x 120 watt aan 8 ohm, maar blijkt in de praktijk altijd meer te zijn. Aan de achterzijde vinden we 6 analoge inputs, een tape out en twee pre-out aansluitingen voor extra eindversterkers.

De voorzijde oogt opgeruimd. Links de aan- uitschakelaar, daarnaast een grote draaiknop voor de bronkeuze en een kleine menu toets. Centraal geplaatst het wit verlichte OLED-scherm en daarnaast een toets om het display te dimmen of uit te schakelen. Rechts daarvan de grote volumeregelaar.

De technische gegevens van de nieuwe standalone DAC zijn beperkt. Er wordt alleen melding gemaakt van het feit dat er een forse voeding gebruikt wordt met speciaal ontwikkelde ringkerntransformator. Welke chipset en dergelijke blijft vooralsnog onduidelijk. De DAC beschikt over heel wat ingangen: twee coaxiale, drie BNC-aansluitingen, twee optische en een USB-ingang. Deze laatste ondersteunt signalen tot 768 kHz/32-bit en DSD256. Qua uitgangen is de DAC voorzien van zowel XLR als cinch. Aan de voorzijde links de powertoets, daarnaast twee ‘select’ toetsen en een menuknop. Net als bij de 5510 versterker is er centraal geplaatst een OLED-scherm. Rechts daarvan een toets om het display te dimmen en daarnaast twee toetsen voor het volume. De DAC kan als voorversterker gebruikt worden, je stelt via het menu in of er een vast of variabel uitgangsniveau nodig is.

Plaatsen en instellen

Tussen de DAC en mijn Bluesound Node Icon maak ik gebruik van een Atlas Cable Mavros Ultra RCA-BNC S/PDIF interconnect. Verbinding tussen de Exposure DAC en de 5510 versterker komt tot stand met een set Hyper RCA R1 interlinks, eveneens van Atlas Cables. De luidsprekerkabels komen ook uit Schotland en zijn van het type Mavros Transpose Grun, en zorgen voor verbinding met mijn Audiovector R3 Arreté-speakers. Om muziek te kunnen streamen maak ik gebruik van een Bonn N8 Silent Angel netwerkswitch met Forrester voeding. Omdat de DAC kan ingezet worden als voorversterker moet er in het menu ingesteld worden dat er een fixed signaal uitgestuurd moet worden naar de 5510 versterker. In het menu van de Exposure 5510 Integrated Amplifier valt niet veel in te stellen. Wel handig is dat het opstartvolume regelbaar is zodat er geen onaangename verrassing is wanneer je de versterker inschakelt. Het mooie OLED-display is qua helderheid te dimmen en voorziet in een auto-off functie. Beide apparaten kunnen met één afstandsbediening aangestuurd worden maar dit zorgt in de praktijk wel eens voor verwarring omdat beide apparaten gelijktijdig reageren op sommige commando’s. De stuurcodes die gebruikt worden zijn waarschijnlijk universeel aangezien mijn Marantz-receiver ook regelmatig onbedoeld bijvoorbeeld in- of uitschakelde. Klein minpuntje dat klankmatig niets afdoet aan de Exposure-apparaten maar gezien het prijsniveau toch een aandachtspuntje. Gelukkig had importeur Top Hifi de set al flink ingespeeld dus kon ik er gelijk mee aan de slag.

Genieten

De eerste dagen speelt de combi op de achtergrond met internetradio en af en toe wat televisieprogramma’s, en gebeuren er weinig opvallende dingen. Wanneer ik er echter eens goed voor ga zitten komt de echte kwaliteit aan het licht en vanaf dat moment is er geen ontkomen meer aan. Scrollend door de albums op de harddisk van mijn Bluesound Vault2, allemaal in FLAC-formaat geript vanaf cd, blij ik hangen bij Al Stewarts album Year Of The Cat. De track On The Border heb ik al een lange tijd niet meer beluisterd. Wat direct opvalt is de bijzonder transparante hoogweergave met een overvloed aan details. Deze worden echter heel natuurlijk gepresenteerd en totaal niet analytisch. De gitaar klinkt pittig met veel attack en body en is daardoor heel realistisch. Six Blade Knife van Dire Straits staat vaker op mijn playlist. De stem van Marc Knopfler heb ik niet eerder met zoveel nuance en realisme in mijn luisterruimte gehoord. De zware keelklanken in combinatie met de drive en urgentie zorgen ervoor dat ik ademloos, en met verbazing over zoveel muzikale betrokkenheid de track luister. Dit klinkt echt heel goed! Een ander stuk muziek wat met regelmaat de revue passeert is Eva Cassidy’s uitvoering van Fields Of Gold. Haar stem klinkt fantastisch met nauwelijks de hardheid die soms in een uithaal kan zitten. De weergave is emotioneel en dynamisch. Het stereobeeld is breed en diep, maar komt totaal niet onnatuurlijk over, met meer lucht om de instrumenten en stemmen dan ik normaal gewend ben van mijn Devialet 220 Expert Pro. Fields Of Gold vormt een mooi bruggetje naar de schrijver van het nummer Sting. Recent bezocht ik in Koninklijk Theater Carré zijn musical The Last Ship waarin hij zelf de hoofdrol vertolkt, en met verve moet ik zeggen. Het verhaal bevat een aantal songs die voorkomen op het album The Soul Cages. Rode draad in de voorstelling is het nummer Island Of Souls. De Exposure combi weet het nummer net zo groots en meeslepend weer te geven als tijdens de live beleving. Ook nu weer een prachtig gedetailleerde hoogweergave gecombineerd met een meer dan uitstekende stemweergave. Deze heeft volop karakter, is helder en staat volledig los in de ruimte.

Soepel en vloeiend

De combinatie Exposure 5510 Integrated Amplifier met de 5510 DAC heeft een heel soepel en vloeiend karakter wat muziek luisteren tot een bijzonder aangename bezigheid maakt. Details die voorheen verborgen bleven worden met speels gemak gepresenteerd zonder er extra de aandacht op te vestigen. De normaal door mij gebruikte Devialet-versterker beschikt over SAM (Speaker Active Management), wat in combinatie met de Audiovector R3 Arreté luidsprekers voor een uiterst diep doorlopende laagweergave zorgt. Dit is goed hoorbaar in bijvoorbeeld Electrified II van Yello. Op dit vlak mist de 5510 iets autoriteit maar komt toch heel dichtbij, wat knap is omdat deze volledig met conventionele techniek werkt. Waar de DAC en 5510 versterker meer punten scoren dan hun Franse concurrent is op het gebied van ruimtelijke weergave met een heerlijk breed en diep, bijna tastbaar 3D, stereobeeld. Daarnaast is er wederom de uiterst gedetailleerde weergave in het midden- en hoog gebied. Ramblin’ Boy van de Weavers is een track die ik vaak aanhaal in mijn recensies. Live opgenomen in Carnegie Hall in het jaar 1963 en klankmatig fantastisch. De eerdergenoemde ruimtelijke weergave die de set in zich heeft tilt het nummer naar een nog hoger niveau. De stage is nog groter dan ik gewend ben en Pete Seeger is gegroeid in formaat en staat nog losser in de ruimte. Niet alleen groter maar de stem heeft nog meer karakter en kleine nuances die het heel realistisch maken. De verschillende instrumenten zijn met groot gemak aan te wijzen en hebben allemaal een eigen plek. Dit is genieten van muziek pur sang, deze set blinkt uit in een delicate en subtiele weergave vol fijne details. Benieuwd naar het aandeel van de Exposure DAC switch ik naar de ingang op de 5510 waar mijn Bluesound Node Icon analoog op aangesloten is en beluister het nummer Ramblin’ Boy nogmaals. Het verschil is zonneklaar, er wordt nog steeds muziek gemaakt maar het stereobeeld is kleiner en de stem kent minder nuance en karakter. De fijnzinnigheid is grotendeels verdwenen en het klinkt allemaal wat ruwer. Let wel, er wordt nog steeds op hoog niveau muziek gemaakt maar net wat minder subtiel en luchtig dan met de DAC ertussen.

Griezelig levensecht

Een live opname van een heel andere orde is The Naked Truth van Golden Earring. Veel energie, een relatief kleine ruimte en het publiek er met de neus bovenop. Met de Exposure DAC ertussen heb ik het gevoel aanwezig te zijn bij het concert. Ik waan me tussen het enthousiaste publiek en hoor kleine aanmoedigingen die richting de band geroepen worden. In het nummer Twilight Zone neemt Barry Hay de tweede stem voor zijn rekening, goed hoorbaar en perfect geplaatst tussen de andere muzikanten. De drums zijn krachtig en zeer realistisch, ik hoor de stokken het vel raken en de doffe klappen op de basdrum zijn bijna voelbaar. Bekkens hebben de kenmerkende metalen klank en je hoort de hihat sissen als ze elkaar raken. De diverse percussie-instrumenten klinken levensecht, de ambiance van de zaal wordt prachtig vertaald naar mijn luisterruimte. Met de Icon rechtstreeks naar de versterker wordt opnieuw de ruimtelijkheid minder en het stereobeeld kleiner. De gitaren leveren in aan subtiliteit en nuance maar klinken, wanneer je niet een direct vergelijk met de DAC zou hebben, nog steeds realistisch. De 5510 Integrated Amplifier zorgt ervoor dat de drive in de muziek overeind blijft net als de betrokkenheid bij weergave.

Het gesproken gedeelte in Giorgio By Moroder van Daft Punk klinkt met de Exposure combi griezelig levensecht, hij staat echt in de juiste proporties tussen de luidsprekers zijn verhaal te vertellen. In het intro zijn de stemmen op de achtergrond beter hoorbaar dan ik gewoon ben en er blijkt zelfs heel subtiel muziek op de achtergrond hoorbaar, iets wat ook in een 1:1 vergelijk met de Icon rechtstreeks naar de versterker niet te horen is. Giorgio vertelt over een ‘click’ in de muziek en deze heeft duidelijk meer snap en is helderder dan met de combi Icon/Exposure 5510. Songs From The Last Century van George Michael blijft een album waar ik keer op keer naar kan luisteren zonder dat het gaat vervelen. In het nummer I Remember You, is een hoofdrol weggelegd voor een harp. Deze klinkt met de Exposure set ongekend gedetailleerd, subtiel en heel fijnzinnig. Je hoort overduidelijk de vingers de snaren beroeren en deze klinken prachtig uit. De stem van George is rustiger en met duidelijk minder de aangezette S en T klank, maar zeer realistisch en uitstekend verstaanbaar. De weergave is zo boeiend dat ik voor ik het in de gaten heb toch weer het gehele album beluisterd heb. Niet alleen tijdens het ‘technisch’ luisteren voor de recensie overkwam mij dit. Zo liep een vrije zondagmiddag uit op urenlang achter elkaar muziek luisteren. Waarbij ik voortdurend verrast werd door onvermoede details, prachtige klankleuren en stemmen zoals ik ze in mijn ruimte niet eerder hoorde. Verslavend is misschien het juiste woord om de weergavekwaliteit van deze Exposure combi te benoemen.

Eindoordeel

Uit bovenstaand verhaal zult u begrijpen dat ik onder de indruk was van zowel de 5510 DAC als 5510 Integrated Amplifier. Exposure overtreft zichzelf opnieuw met een nog betere muzikale weergave, gravend in mijn geheugen denk ik dat deze geïntegreerde 5510 de eerdere 5010 serie, waarvan ik de voorversterker en mono eindversterkers beluisterde, overtreft in finesse en nuancering. Alleen in de laagweergave toonde de monoblokken meer kracht, maar dat is logisch. Voordeel van een geïntegreerde versterker ten opzichte van een voor- eindset is de eenvoud en het minimaliseren van kabels om e.e.a. aan te sluiten. De losse DAC levert een serieuze meerwaarde ten opzichte van het eveneens leverbare DAC-board. Subtiliteit, een uiterst ruimtelijke weergave en bijzonder transparant zonder ook maar richting een analytische weergave te neigen dat is de kracht van deze nieuwe 5510 DAC. Voor beide geldt een uitstekende bouwkwaliteit, een ruime hoeveelheid aansluitingen. Exposure elektronica valt qua uiterlijk niet op tussen de concurrentie die vaak wat meer in het oog springende modellen biedt. Gelukkig heeft Exposure de 5510 Integrated Amplifier en 5510 DAC iets meer cachet gegeven met de OLED-display. Maar wanneer je gaat voor de beste weergavekwaliteit dan is een luistersessie een absolute must. De prijs van zowel de 5510 Integrated Amplifier als de 5510 DAC zijn serieus maar na een aantal weken leven met beide denk ik dat ze het meer dan waard zijn. Gebouwd voor het leven en dagelijks muzikaal plezier. Ik zie ze met pijn in het hart mijn luisterruimte verlaten.

Tech specs
Wat: Geïntegreerde versterker
Vermogen: 2 x 120 Watt (bij 8 ohm) klasse AB
Ingangen: 6 x cinch
Uitgangen: pre-out, rec-out
Extra’s: optionele DAC, optionele phono (MM, MC of DS)
Afmetingen: 44 x 30 x 11,5 cm
Gewicht: 12 kg

Wat: DAC
Hi-resformaten: PCM tot 768 kHz/32-bit, DSD tot 11 MHz (DSD256)
Ingangen: USB 3.0, 2 x coaxiaal, 2 x optisch, 3 x BNC
Uitgangen: cinch, XLR
DAC: AKM 4499EXEQ-4191EQ
Afmetingen: 44 x 32 x 9 cm
Gewicht: 7 kg

Exposure 5510 Integrated Amplifier € 5.250,-
Exposure 5510 DAC € 2.950,-
www.tophifi.nl en www.exposurehifi.com